mijn ex-partner heeft op de achtergrond al een tijd een relatie, (ook reden dat ex-partner is) dit wordt min of meer bevestigd door mijn kind.
Met videobellen wordt deze al zorgvuldig buiten beeld gehouden en mijn kind wil al niet of nauwelijks meer videobellen.

Uit vorige relaties is dit ook het geval bij mijn ex-partner waar bij nu een van de kinderen voortgekomen uit andere relatie na jaren mij als ouder ziet en de andere ouder is verstoten. Ik heb nooit de intentie gehad dit te veroorzaken, enkel voor kind gezorgd en er zat nog een relatie tussen.

Met dit voorbeeld uit het verleden wil ik dit voor mezelf niet meemaken, reden tot deze angst is dus gegrond.
Wat kan ik het beste doen, welke stappen kan ik nemen? Mijn ex-partner heeft waarschijnlijk narcisme, gezien er ook een heus patroon is, en dit leidt dus tot ouderverstoting. Voel me zwaar machteloos. Bij zetten van juridische stappen zal alles er niet beter op worden, en zal er waarschijnlijk ook gaan dreigen met kinderalimentatie. Ik woon bij vrienden in en betaal zelf ook al alimentatie. Kan feitelijk nergens terecht of iets opbouwen op deze manier.

Ben echt radeloos..

Met vriendelijke groet,
Herman

Dankjewel voor jouw reactie en jouw tips. Ga daar zeker mee aan de slag. Het blijft lastige situatie, mede omdat ik de toekomst/ uitkomst hier van ken. Dat is mijn angst... Het blijft vreemd om jezelf op te moeten rapen, de eerste maanden had ik behalve dat ik mezelf compleet kwijt was niet eens het besef meer van tijd.

Maar ook gunde ik mezelf niets nu niet en toen niet; ik stond voorheen altijd aan, had geen rust... nu alles besloten was had ik nog geen rust, ik sliep maximaal twee uur per nacht. De tijd die ik had en nu heb geen enkel besef van.. hopeloos in standby modus, wachten op een telefoontje, een berichtje.. dat ik weer wat kon zijn, betekenen. Verslaafd aan controles op diverse wijzes.. zelf nog de gedachten hebben dat je narcistisch bent. Vinden dat je nog meer had kunnen doen en geven en vechten.

Identiteit kwijt zijn in wie je bent met heel je hebben en houden, alsof je nu nog toestemming nodig hebt.. niet meer 'mag' ondernemen/ leven. Vanuit een hoek lonkt suicide je. Dit terwijl je tegelijkertijd zeeën van tijd hebt, en jijzelf ook stappen kan maken. Enorm verwarrend. Momenten van rouw, je kinderen zien lijden.. besef dat ergens je ex partner 'ziek' is, niet geholpen kan worden en in detail het patroon afwerkt.. "net als bij mij.." denk ik dan, zelfs dat raakte me, dit terwijl je zelf juist kapot gemaakt wordt.. en de beerput gaat verder als je van andere ex-partners hun zijde van het verhaal hoort over je ex.

(Voor alle duidelijkheid, ik ben over die suicide gedachten heen ondertussen, de decembermaand was echt het hoogte punt)

Ik heb inmiddels een Masteropleiding in Narcisme en gelijke stoornissen aan alle informatie genuttigd. Het levert me niet veel meer op.. werken heb ik nooit volledig opgegeven, probeer daar ook meters te maken, ondernemend te zijn en positief. Ik probeer mezelf te spoelen met motiverende sprekers. Ben gaan sporten, en geef daar goed gas in.. van de week zelfs met mijn zieke kop stond ik daar, en ik ben echt geen sport liefhebber. Mezelf opdracht gegeven minstens 3x per week te moeten sporten. Maar ik heb een missie. Vecht daar in tegen mezelf/ tegen mijn ex op, en moet voor de toekomst sterk staan. Over een aantal jaar is deze relatie wellicht ook weer voorbij..

Voor nu hoop ik dat de psycholoog dadelijk snel duidelijkheid heeft voor mij en de situatie herkent.. zodat ik mezelf uit kan lijnen en beter kan weren. Weer een eigen plekje kan vinden (wat is dat moeilijk van niets af, in deze dure en roemoerige tijd) en wat op kan bouwen, voorlopig ben ik genezen van relaties. Mijn kind komt nu eerst, en ikzelf, die tweede is vreemde eend in de bijt voor mij maar begint langzaam te komen. En als ik mijn kindje heb is het feest, en maken we er het beste van, we ondernemen vanalles.

Mijn liefde voor mijn ex slijt.. soms denk ik dat het vervelend kan zijn voor haar als het dadelijk volledig klaar is. En met minder medelijden kan kijken naar haar. Ergens diep van binnen wil ik dit niet, maar hoe kan ik nog van zo iemand houden, na alle leugens en pijn? Blijft de moeder van je kind, zo maar zien? Van de week kreeg ik tijdens de communicatie te horen dat ik maar "erg zakelijk was".. haha :)

Nogmaals bedankt, ik zie dat het een hele lap tekst is inmiddels. Ik hoop dat ik ergens andere kan helpen met mijn verhaal, dat ze zich herkennen, kunnen sparren, denken; "hey, dat herken ik of kan ik ook". Daarnaast kan ik er niet om liegen dat van je afschrijven ook werkt.

Mvgr, Dave

Dank dat je zo open bent over wat je hebt meegemaakt. Het klinkt alsof je door een zeer stressvolle en emotioneel destructieve situatie bent gegaan. Je gevoelens van angst, verdriet en machteloosheid zijn volledig begrijpelijk. Het is heftig om te zien hoe jouw kind en jijzelf beïnvloed worden door het gedrag van je ex en de complexe situatie rondom haar nieuwe partner.

Wat nu belangrijk is, is om je eigen stabiliteit en veiligheid te herstellen. Dat betekent: duidelijke grenzen, zorgen voor je mentale en fysieke gezondheid, en structureren van je omgang met je kind.

Een paar concrete stappen die kunnen helpen:

• Zoek professionele ondersteuning om je emoties te verwerken en een strategie te vinden voor co-ouderschap. Een gesprek met een ervaringsdeskundige of therapeut kan enorm helpen om helderheid en rust te krijgen.

• Documenteer wat er gebeurt rondom het kind en communicatie met je ex; dit kan nuttig zijn voor overleg of juridische stappen.

• Focus op zelfzorg: regelmatige voeding, slaap, beweging en momenten van ontspanning.

Als je wilt, kun je een persoonlijke kennismakingssessie van een uur aanvragen met Tanja van Rij, onze coach en ervaringsdeskundige. Daarin kijk je samen naar jouw situatie en krijg je concrete handvatten om verder te komen. De sessie kost €25, en het bedrag wordt verrekend als je besluit verder te gaan in een traject.

Wat je nu vooral nodig hebt, is steun, structuur en een veilige plek om alles te verwerken. Het is begrijpelijk dat dit zwaar voelt, maar met de juiste stappen kun je je eigen rust en stabiliteit terugvinden.

Je staat hier niet alleen in.

Sterkte!

Herman

Sociale media verraad een hoop waar ze naar op zoek is.. als je relatie zo goed als voorbij is ga je geen trouwjurken volgen, hotels, juweliers, weddingplanners enzovoorts.

Vaak, zoals nu, denk ik er naar toe te rijden en haar te confronteren als hij haar huis uit loopt na mogelijk weer een nacht daar door gebracht te hebben...

Maar ik weet dat het me tegen zal werken...

Omdat ze daarmee oneindig in de slachtofferrol kunnen blijven. Want “herstellen” betekent niet dat je genezen bent. De betekenis van het woord “herstel” is ook een lekker vaag als je psychisch moet herstellen. Want als je moet herstellen van een gebroken been dan is de betekenis wel duidelijk. Ik denk dat die vaagheid de narcisten heel goed uitkomt.

Ik begin best een hekel te krijgen aan het woord herstel, want het is een modewoord geworden en het is dus hip om te herstellen. Het is de nieuwe mindfulnes

Hoe moet je het dan wel noemen? 
Het is een proces om weer gelukkig te worden om je leven weer in balans te krijgen. Het is dus iets wat iedereen continu sowieso al na streeft. Misschien dekt “verwerkingsproces” beter de lading.

Ik ben nieuw op het forum. Ik was enorm geboeid door het YouTube filmpje "Narcist in een zorgfunctie" van NarcistOntmaskerd.

Mijn vriendin met wie ik jaren lang een goede relatie heb gehad is in de ban geraakt van een erg manipulatieve therapeute.

Ik had haar gekoppeld aan deze therapeute, maar had totaal niet verwacht dat er zulke valse therapeuten bestonden.

Ze ging normaal leren wat gezonde grenzen zijn bij die therapeute, maar daar is niks van in huis gekomen.

Mijn vriendin is erg gebrainwasht door haar en heeft nu volledig afstand van me genomen.

Ik ben wel te weten gekomen wat de leugens zijn die deze therapeute tegen mijn vriendin zei, omdat mijn vriendin dat letterlijk heeft verteld.

Ze kreeg ook veel schadelijke instructies van die therapeute die ze op mij moest toepassen.

Ze heeft me zelf mishandeld en die therapeute blijft zeggen dat ze goed bezig is terwijl ze weet dat ik mishandeld werd.

Ze houdt veel achter voor mijn vriendin.

Die therapeute ziet mij als een bedreiging voor haar reputatie en daarom moest ik kapot. 

Ik vertrouwde die therapeute van in het begin al niet meer.

Ik werd ook echt kapot gemaakt.

Mijn vriendin heeft vanuit haar brainwash mijn reputatie helemaal kapot gemaakt.

Ik kamp met ernstige PTSS symptomen.

Het was niet makkelijk om goede hulpverlening te vinden, omdat ik niet gemakkelijk werd geloofd, omdat de manipulaties en leugens van een therapeut komen. 

De collegialiteit van andere professionals maakt het moeilijk om te geloven dat een therapeute zelf een sadistische psychopate zou kunnen zijn.

Met vriendelijke groeten 

Mieke

Ze is helaas slachtoffer geweest van een narcist en is nu een tijd uit een relatie van 9jaar met een narcist . En ze is herstellende.

Ik heb geen ervaring met narcisme en vind het ook erg moeilijk om haar trauma's te begrijpen . Ik wil haar heel graag alle steun bieden die ik kan bieden ennhaar supporten waar nodig 

We hebben flink wat momenten gehad die haar angsten triggeren door dat ik dingen zeg of doe die bij haar flashbacks en angsten oproepen we praten er veel over maar als nog vind ik het erg lastig hier mee op de juiste manier om te gaan.

Kunnen jullie.mij wat boeken of documentaires aan raden die.mij kunnen helpen om een beter support te kunnen zijn voor haar . Zodat ik minder triggers actieveer en haar juist kan helpen helen .

Alvast bedankt

Laszlo