Omdat ze daarmee oneindig in de slachtofferrol kunnen blijven. Want “herstellen” betekent niet dat je genezen bent. De betekenis van het woord “herstel” is ook een lekker vaag als je psychisch moet herstellen. Want als je moet herstellen van een gebroken been dan is de betekenis wel duidelijk. Ik denk dat die vaagheid de narcisten heel goed uitkomt.

Ik begin best een hekel te krijgen aan het woord herstel, want het is een modewoord geworden en het is dus hip om te herstellen. Het is de nieuwe mindfulnes

Hoe moet je het dan wel noemen? 
Het is een proces om weer gelukkig te worden om je leven weer in balans te krijgen. Het is dus iets wat iedereen continu sowieso al na streeft. Misschien dekt “verwerkingsproces” beter de lading.

Ik heb sinds een jaar een geweldig lieve vriend, hij is alles wat m'n ex niet was, zet mij voorop samen met alle belangen en wensen. Hij zal mij nooit een haar krenken maar toch na een jaar geen problemen te hebben gehad waarin we allerlei leuke dingen hebben gedaan kwam er ineens een ommekeer in mij. Sinds 3 weken heb ik allerlei twijfels, spanningen, angsten die van het een op andere moment gekomen zijn en ik niet weet wat daarmee te doen. Is dit bij jullie bekend en zoja wat zou het dan kunnen zijn? Ik heb al hulp ingeschakeld omdat het behoorlijk slecht ging en ik word zelfs doorverwezen naar een trauma therapeut. 

Hebben jullie enige input hierover? Alvast bedankt.

Een half jaar geleden had ik afstand genomen van deze narciste. Sinds kort ga ik weer met haar om. We hebben filosofische gesprekken en dat is heel interessant. Ook loopt ze al naar de tachtig, dus dan laat je iemand niet snel in de steek, ook omdat haar man pas is overleden. Haar streken heeft ze natuurlijk niet verleerd. Als ik tegen haar zeg dat ik iets niet leuk vind, dan buigt zij het toch elke keer weer naar mij om. Dat voelt toch niet goed. Dan rijst de vraag of ik wel goed bezig ben om weer contact met haar te hebben.

Volgens anderen die slechte ervaringen met haar hebben is het een ongezond gevaarlijke vrouw. Dit is dus een dingetje dat ik niet weet wat ik ermee aan moet. Moet ik dan toch weer afstand nemen, of is dat dan weer egoïstisch? Die scheidingslijn tussen zelfbehoud en egoïsme is een lijn die ik niet kan trekken. Omdat van jongs af aan er nooit een grens was tussen de narcist(mijn vader) en mij.

Vorige week sprak een van haar slachtoffers erover tegen me. Een wederzijdse kennis. Zij was ook in de fluwelen val van het oude mensje getrapt en de schellen vielen haar nu pas van de ogen. Ze was bijna tot wanhoop getreiterd door het oudje en ging helemaal overstuur naar huis. 

Bij onze narcist was het zo, dat had je het lef om zijn onstuitbare woordenstroom te onderbreken of niet precies te doen wat hij wilde, dan zweeg hij abrupt en bestond je acuut niet meer. Werd je zomaar 'n dag of langer genegeerd. Liep hij gewoon langs je heen en keek hij door je heen. Je was gewoon verdwenen zeg maar. Is dat stonewalling of de stiltebehandeling?  

ik heb ongeveer 1,5 jaar een relatie met een vrouw. ( ik man)

Paar weken geleden viel mij op dat ze vreemd deed. in ieder geval niet leuk.

Wanneer wij een afspraak hebben dat ze bij mij huis komt , wilt ze wel eens op het allerlaatste moment afzeggen en dan sta ik met het eten. Laatst werd het me te veel en ik zei aan de telefoon (f off) en hing op. Daarna wel gezegd was niet netjes, maar op het laatste moment afzeggen ook niet. Het was me gewoon te veel. Dag daarna op WhatsApp ineens geen lieve berichten, totaal koud en anders antwoorden. 3 dagen later komt ze onaangekondigd bij mij thuis, ik denk dat jij meer van mij houd dan van mij., paar uur later het ligt toch niet aan mij. ( aan haar, te veel stress etc )Ze reageert niet meer vanzelf, maar als ik reageer dan krijg ik soms heel korte zakelijk berichten. Is dat ook een soort stilte behandeling? ( ze laat wel het contact open)  En wat kan ik doen?  Heeft ze nooit gedaan.

Ze zegt van zichzelf empathisch te zijn, dingen bij een ander aan te voelen, goed te kunnen luisteren en anderen graag te willen helpen. De ander ervaart echter het tegenovergestelde. Ze denkt en handelt vanuit de eigen behoefte of ideeën. Er is desinteresse en bemoeizucht, gedachten en gevoelens worden door haar ingevuld en er is geen respect voor andermans autonomie. 

Ze zegt te beschikken over zelfreflectie, die is alleen nooit gericht op het onder ogen zien van eigen tekortkomingen maar gericht op hoe iets anders aangepakt had kunnen worden om een bepaald doel te bereiken (vaak het krijgen van gelijk).

Ze staat graag in de belangstelling, wil graag belangrijk gevonden worden, invloed hebben of nodig zijn en is prestatiegericht. 

Ze wordt depressief wanneer dit niet lukt en meet zichzelf gauw een slachtofferrol aan. Ze heeft veel onverklaarbare lichamelijke klachten waarvoor constant aandacht wordt gezocht.

Ze heeft in het algemeen een dominant karakter en zoekt controle. Zij wil graag bepalen wat er gebeurt en hoe. Ze probeert haar zin door te drijven en accepteert in het algemeen geen tegenspraak, kritiek of andere meningen. Ze kan ijzig, kil en denigrerend zijn.

Ze is snel jaloers en neigt naar materialisme.

Ze heeft vaak ruzie en heeft moeite met relaties (privé en werkgerelateerd) maar fouten of problemen zijn altijd te wijten aan een ander. Zoekt altijd een zondebok.

Ze is kritisch en veeleisend richting anderen, legt op elke slak zout.

Ze is achterdochtig en beschuldigend. 

Ze maakt soms eenzijdige afspraken.

Ze heeft geregeld een eigen versie van de werkelijkheid waardoor feiten soms heel subtiel net anders worden voorgespiegeld. Ze zegt hierbij tegenstrijdige dingen.

Ze gedraagt zich impulsief en wispelturig. De ene keer vriendelijk, dan weer neerbuigend/pedant.

Ze spreekt graag op autoritaire toon, geeft graag steken onder water en doet vaak lacherig over anderen.

Ze is afwijzend richting haar eigen kinderen wanneer niet aan verwachtingen wordt voldaan.

Ze bemoeit zich met prestaties en relaties van de kinderen.

Ze heeft moeite met het respecteren van andermans privacy. Heeft geen gevoel voor de grenzen van anderen.

Ze komt emotioneel/uitbundig en soms theatraal over.

Zou er inderdaad sprake kunnen zijn van een narcistische stoornis of een andere stoornis? Kan er ook een overlap zijn van meerdere stoornissen? En hebben jullie advies hiermee om te gaan? De kans dat ze zich zal laten onderzoeken en er ooit een officiële diagnose komt, lijkt me helaas nihil.

Hij zei dat mijn gezin, want had 2 dochters uit vorig huwelijk, was wat hij altijd zocht en bovendien dit nooit als zelfsprekend zou beschouwen.

Hij is meteen bij me ingetrokken. En nam de rol van toegewijde papa op zich. Na anderhalf jaar heb ik dan gevraagd om te gaan werken. Jobs die vrij snel kwamen en gingen.

Intussen was het ook zo dat als er teveel stress was, zoals hij het beschreef, hij dagen weg bleef, gepaard met alcoholmisbruik, en mij de schuld gaf van alles, waarna hij terug kwam en deed alsof er niks aan de hand was. 

Natuurlijk waren er ook de leugens dat hij niet dronk, gestopt was me met roken enz...

Buiten dat is er ook verbale agressie geweest en zelfs fysieke. Toch ben ik er nog mee getrouwd eind verleden jaar en nu in maart is meneer weer weggegaan en heeft hij de scheiding ingezet. 

Dacht ik.. Blijkbaar heeft de rechtbank enkel een bezoekregeling uitgesproken...

Excuses geeft hij nooit, was altijd mijn schuld, zoals nu zou ik de scheiding ingezet hebben en hem ontslagen hebben(werkte op laatst voor mij), werk ik hem tegen ivm onze zoon, en bovendien heeft hij me nu geblokt, kijkt hi j me niet aan als ik onze zoon ga halen, weigert op elke manier te communiceren, weigert de spullen van de zaak terug te geven, gaat overal vertellen dat hij niet gekozen heeft voor dit, enz...

Heb ik te maken met een narcist en zo ja wat staat me te wachten....