Hoi ik ben Mieneke, maar zo heet ik niet echt. Ik ben op zoek naar steun in een ingewikkelde situatie. Durf het eigenlijk niet te vertellen, omdat ik niet weet wie het kan lezen. Ben maar voor één persoon bang, vandaar, dat ik zo voorzichtig ben. Als ik de situatie uitleg is het ogenblikkelijk herkenbaar. Weet nog niet hoe ik het aan zal pakken.
Wil nog iets toevoegen. Getrouwd geweest met iemand, die waarschijnlijk narcistisch was, inmiddels overleden. Narcistische moeder, ook overleden (recent) Vader kon en/of wilde er niets mee doen. Zeker 50 jaar geleden begreep ik, dat er met mijn moeder iets mis was en dat ik niet van haar hield en nooit gehouden had en dat kon ook niet. Een nieuwe vriend, ondertussen helaas ook overleden, heeft me veel liefde leren kennen, zodat deze hoofdstukken toch redelijk klaar lijken te zijn. Het grote probleem nu, is nieuw, dom van mij, dat ik het niet heb zien aankomen. Enkele uren na het overlijden van m'n moeder blijkt een van de andere kinderen ineens een nog veel gemenere narcist, die het op mij voorzien heeft. De één gaat en de ander komt. Vandaar: Nog niet klaar. Word er moedeloos van. Ook dat andere kind is vaak op Internet op zoek, hoop niet, dat hij dit leest en ook hier komt.
Hoi Mieneke, bedoel met 'kinderen' je eigen kinderen? Je verhaal is voor mij niet zo duidelijk.
Wel herkenbaar dat er blijkbaar een lijn is in partnerkeuze als een van je ouders narcist is. Mijn moeder is narcist. Toen zij ging scheiden van mijn vader (wat wel goed was want hij was zeer agressief) heeft ze hem totaal zwart gemaakt, mijn geheugen totaal overschreven met zwarte herinneringen.
Ik was 'het ongelukje'- doordat zij zwanger was van mij moesten ze trouwen. En dat 'ongelukje-zijn' heb ik mijn leven lang gevoeld. Vrijwel alles wat ik deed was niet goed. Mijn broertje die zeer gewenst was, kreeg meestal de positieve aandacht. En ik trouwde met een narcist. Is was een gemakkelijke prooi gezien mijn lage zelfbeeld.
Toen ik van de narcist die mijn dochter heeft misbruikt, ging scheiden, heeft mijn moeder zijn kant gekozen. Zij geloofde al te grif alle leugenverhalen die hij over mij vertelde. Bij jeugdzorg was dat niet anders, en mede door het briefje van marjolijn aan jeugdzorg dat zij altijd de kant van ex zou kiezen, zijn de kinderen aan die psychopaat toegewezen. En daar leven ze nu. Bij een psychopaat. Marjolijn: bedankt. Weer 2 mensen die hun leven op orde moeten gaan krijgen als ze beseffen wat er met hen is gebeurd. En dat kan decennia duren. Ik ben nu in de 50, en nog steeds bezig dingen te begrijpen, te plaatsen, mezelf te helen.