Herstellen van Narcistisch Misbruik

Kennis is Macht

9 reacties

  1. Zo enorm verdrietig word ik van alle verhalen hier. De eenzaamheid die er afstraalt, het is verschrikkelijk. Ik voel me er zo mee verbonden en heb het gevoel dat andere mensen nog erger hebben geleden onder narcisme dan wij. Terwijl het bij ons al zo erg was, van jongs af aan.
    Soms ook de hoopvolle verhalen, bijvoorbeeld van Rosalie. Dan ben ik heel blij voor zo iemand. Mijn eigen leven komt niet meer goed. Ik heb het jaren geprobeerd maar het gaat niet meer lukken omdat ik te beschadigd ben na jaren mishandeling door onze vader. Vanaf mijn vijfde door hem mishandeld tot rond mijn 50ste. Daarna afstand van hem genomen om te kunnen overleven. Daarna door zijn vliegende apen belaagd. Van hen mocht ik niet praten over wat ons overkomen was. Die ‘shit’ van mij wilden ze niet horen werd me gezegd.
    Je blijft eenzaam en alleen achter. Eigenlijk ben ik vermoord door mijn vader en mijn familie.
    Dit jaar ga ik een einde aan mijn leven maken. Het is geen overhaaste beslissing. Het is ook niet erg want ik laat verder niemand achter en heb mijn leven gehad. Samen met wijlen mijn man heb ik toch nog hele leuke levensjaren gehad.
    Het zeer giftige plantje van mijn keuze groeit een paar kilometer verderop en dat zal een zeer snelle en niet al te akelige dood geven. De bevrijding is nabij! Ben er zelfs blij mee, vrolijk van, dat ik nog maar een jaartje hoef!

    1. Beste Siillviaa,
      Een verontrustend bericht.
      Het is nooit te laat!
      Laat je nu de narcisten winnen?
      Als je suïcide neigingen hebt , bel 113.

  2. Hallo…

    Ik ben na n relatie van 13 jaar te hebben volgehouden gescheiden van mijn narcistische ex man. Op de dag van vandaag nog steeds last van zijn narcistisch gedrag, bemoeienis, controle gedrag enz. Ik mis handvaten om hiermee om te gaan doordat er kinderen bij betrokken zijn. Het liefst verbreek ik al t contact met mijn ex , zodat ik eindelijk rust krijg. Iemand tips/ suggesties/ adviezen of wat dan ook?

    1. Hallo Linda,

      Het beste is inderdaad het contact helemaal verbreken. Wanneer dit niet mogelijk is kun je ‘grey rock’ gaan. Dit houdt in dat je het contact tot het minimum beperkt. Houd de gesprekken kort en zakelijk en deel alleen wat strikt noodzakelijk is.

      Een narcist zal je dan proberen te verleiden tot een emotionele reactie. Wanneer ze hierin slagen hebben ze weer controle over je. Laat je dus vooral niet hiertoe verleiden. Doe alsof je de rotopmerking niet hebt gehoord.

      Heel veel sterkte toegewenst!

  3. Wat mij hielp in herstellen van mijn narcistische moeder:
    – contact verbreken
    – bij vervelende herinneringen en triggers: voor mijzelf opkomen in gedachten. Dus vluchten of vechten en niet langer bevriezen als een weerloos slachtoffer. Blijven hangen in dat bevriezen heeft mijn trauma jaren in stand gehouden en ervoor gezorgd dat ik letterlijk lam raakte: opleiding niet afmaken, stoppen met werken, blijven piekeren, verkeerde mensen toelaten, sociale angst. Want ik kwam niet voor mezelf op maar bevroor steeds.
    In je fantasie mag alles: haar terug slaan, haar uitschelden, naar de politie gaan die haar in de gevangenis gooit, naar lieve mensen stappen die het wel voor je opnemen. Alleen al dit je voorstellen, het helpt echt!

    Ze zit niet meer in mijn gedachten en staat ver weg van mijn gevoelsleven door deze stappen. Ik ben blij:)

  4. Doordat ik op jullie site ben geweest herken ik ook veel dingen.
    Ik noemde het altijd ‘Jantje huilt Jantje lacht’ mentaliteit.
    In een seconde kunnen omzwaaien naar een andere stemming. Hele tegenstrijdige dingen verkondigen die hij zelf nog geloofde ook. Waardoor ik aan meZelf ging twijfelen.
    Over een jaar verdeeld had ik al 2 keer gezegd dat ik uit de relatie zou stappen. Bij de tweede keer had hij een ’tussenoplossing’ bedacht door mij op de logeerkamer te laten slapen.
    Toen ik uiteindelijk toch echt de knoop doorhakte en zei dat ik wegging toen werd hij zo boos dat hij zei dat hij zichzelf moest dwingen om zich aan de tafel vast te houden want anders………nou ja, vul het maar in.
    Ik heb toch doorgezet en toen wilde hij dat ik meteen de volgende dag zijn huis uitging. Met de mededeling erbij “Ik hoop voor jou dat jij altijd alleen blijft want er valt met jou niet samen te wonen!”
    En dat terwijl hij aan iedereen verkondigde dat ik de meest zachtaardige persoon was die hij kende.
    Die tegenstrijdigheden…vreselijk om mee om te gaan!
    En ook het schuldgevoel dat hij mij altijd wilde aanpraten. “Jij bent er de schuld van dat ik eenzaam oud moet worden!!!” Altijd ligt de schuld bij een ander.

    En nu, na zo’n korte tijd, zag ik hem gisteren voor het eerst weer. Helemaal opgedoft, nieuwe schoenen aan, grote grijns op zijn gezicht die ik zo goed ken van ‘ik heb het helemaal voor elkaar’ en ik wist meteen dat hij een nieuwe vriendin heeft. Zo snel kan het dus gaan.

    En ik, ik ben blij dat ik nu in vrijheid kan leven. Dat ik niet meer constant in de ‘aan’stand hoef te staan. Ik vier de kerstdagen en de jaarwisseling in de wetenschap dat het leven goed is voor mij. Tegelijk komen er ook vreselijke herinneringen voorbij van vorige feestdagen. Zijn kwetsende opmerkingen als ik iets durfde te zeggen tijdens het diner met zijn kinderen. De pijn die hij me daarmee deed.

    Gelukkig heb ik in die jaren een hele goede psychologe gehad. Zij begreep me en wist ook dat ik de relatie moest beëindigen. Maar ze wist ook dat ik het op mijn tijd moest doen.
    Ik heb nog een hoop te verwerken maar ik kan het. En ik geniet zo enorm van hoe ik nu leef!

    Ik wens iedereen veel licht en warmte.
    Rosalie

    1. Hallo Rosalie,
      Mijn naam is Yvonne
      En na alles wat mij is overkomen ben ik op zoek gegaan naar antwoorden en kwam zo op deze site en las jou verhaal.
      Dank je wel dat je jou verhaal wilde delen.
      Ik woon samen met een vrouw en zij vertoond alle kenmerken van een narcist.
      Gisteren, 1ste kerstdag hadden we een vreselijke ruzie de zoveelste al in korte tijd. Steeds geeft ze mijn dochter en haar man daar de schuld van en wil ze dat ik de omgang met hun verbreek omdat zij vind dat ik achter haar moet staan. Zij ziet niet dat zij zelf de oorzaak is van het probleem. Steeds meer en meer probeert ze mij bij de mensen waar ik van hou vandaan te houden en doe ik dan niet, of zeg ik dan niet wat zij wil of wil horen dan breekt er een ware terreur uit. Zo dus ook gisteren en alle andere keren.
      Nu heb ik besloten dat het genoeg is en wil ik hier weg maar daar ben ik ook bang voor en de vorige 2 x wilde ik ook weg maar ben ik gebleven omdat ze zei dat ze er spijt van had en echt niet boos had willen worden enz enz. Alleen ik kan dit niet blijven doen. Ik zit nu ziek thuis en ben overspannen door dat ik constant onder druk sta. Zij weet het steeds zo te draaien dat ik overal de schuld van krijg en steeds weer die ruzies steeds weer en als ze dan haar zin heeft of ze is gekalmeerd dan is ze weer de liefde zelf.

      Ik heb geen idee hoe ik opnieuw moet beginnen. Als ik nu weg ga heb ik geen baan meer en een uitkering krijg ik ook niet omdat ik zelf mijn werk opzeg.
      Ik woon op 1 van de eilanden waar geen woonruimte is of veel te duur. Ik ben hier gaan wonen omdat zij hier woont. Nu wil ik terug naar mijn geboorte stad.
      Het is allemaal heel spannend en ik moet mezelf echt dwingen door te zetten. Het gaat me lukken want het moet.
      Lieve groetjes Yvonne

    2. Wat herkenbaar, Yvonne, het omslaan en de pijn en de twijfel aan mezelf. Ik probeer nu zoveel mogelijk mezelf te zijn. Want ik ben nog niet los van deze persoon in mijn functioneren. Ik moet nog leren te vertrouwen op mijn eigen beoordelingsvermogen. Sterkte
      Gr

  5. Bij toeval kwam ik op jullie website.
    Ben net uit een relatie van 5 jaar met een narcist. Wat is het herkenbaar allemaal wat in het artikel staat. 5 Jaar is ruim voldoende om helemaal kapotgemaakt te worden door een narcist.
    Van een zelfstandige vrouw die 10 jaar alleen gewoond en gewerkt heeft tot een vrouw die zelfs niets meer durfde te vertellen als we visite hadden. Ik werd afgestraft voor alles wat ik over mezelf vertelde dus ik hield m’n mond maar.
    In gezelschap hield hij zich meestal in. Maar niet altijd hoor. Hij corrigeerde me soms ook met stemverheffing in het bijzin van anderen. Ik vond het kwetsend.

    Mensen geloofden mij niet. Het is toch ook niet te bevatten als je bijvoorbeeld vertelt dat hij zelfs geen handen wast na het toilet! Ook niet nu met corona! Dat gelooft toch niemand!
    Niemand gelooft toch ook dat hij na een ‘gezellig’ etentje met vrienden, de volgende ochtend een kater had en boven de wc hing! Dat gelooft toch niemand van die charmante man die altijd gezellig is?
    Grenzenloos gedrag heet dat. Ook grenzenloos in het uitgeven van geld. Dan gelooft toch niemand mij als ik vertel dat hij vond dat ik teveel uitgaf aan de boodschappen! Het werd zo erg dat ik hém de boodschappen liet doen.
    Die boosheid…ik trok het echt niet meer. Niets was goed wat ik deed. Vorig jaar had ik hem zover dat ik de vakantie mocht uitzoeken. Ik had het netjes gedaan, zelfs rekeninghoudend met wat hij niet wilde. Komen we op het adres aan, is het absoluut niet wat ik uitgezocht had! Ik wilde daar helemaal niet zijn! Helemaal afgelegen in een luxe huis, maar niemand en niets in de omgeving waar ik eens even naartoe kon. Wat een verdriet voelde ik.

    Nu woon ik sinds 7 weken weer alleen en het is een verademing. Ik heb letterlijk weer lucht!
    Ik kan weer zeggen wat ik wil, eten wanneer en wat ik wil, thuiskomen wanneer ik wil zonder bang te zijn,
    Ik moet zuinig-aan doen, want moest alles opnieuw aanschaffen voor mijn huisje. Maar het is goed zo. Gisteren een kerstboom gekocht via marktplaats en kerstballen bij de kringloper en BLIJ…zo BLIJ!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *