Meldingen
Alles wissen

Is Narcisme aanleerbaar?

8 Berichten
2 Gebruikers
0 Vind-ik-leuks
1,188 Bekeken
(@ampereschande)
Eminent Member
Deelgenomen: 4 jaar geleden
Berichten: 29
Topic starter  

Beste,

Ik heb op jongere leeftijd de diagnose PTSS ADHD en PDD-NOS Gekregen.

Ik heb gescheiden ouders. dit door de narcisme van mijn vader.

Door mijn autisme leefde ik sociaal geïsoleerd... niet veel vrienden etcetera.

Toen ik 18 werd kreeg het idee wat ik had dat hij eigenlijk mijn verboden gelijke is de overhand en besloot ik bij hem in te trekken. Dit heeft 6 maanden voortgeduurd waarin ik leerde over Narcisme en hoe dit hem zo in zijn macht heeft hij de rivaliteit met mijn moeder en zijn EX-Vrouw.  na zijn dood via mij voort wilt zetten.

Hierna ben ik rap weg gegaan en zit ik lekker ver weg kalm aan op nieuw te bouwen. Feit blijft dat zo een iemand niet graag verliest. Maar nu merk ik bij mijzelf dat mijn wil om mensen te pleasen steeds minder en vaak later ook wel juist is. Dus dan gebeurt er iets wat mij doet beseffen wat er was gebeurd als ik weer alles aan de kant had gezet voor diegene. Ook merk ik bij mijzelf dat het eigenlijk te goed gaat. Nu ik er juist vaker voor mijzelf kies. Heb ik een goed inkomen, mensen om mij heen, aandacht van dames etcetera iets wat ik tot kort dacht dat onmogelijk was. Weleens in mijn gedachtes val ik terug op dingen die ik van hem geleerd hebt. Nu ben ik bang? is zijn Narcisme aan te leren aan mij? 

Groeten

 

Ikke


   
Citeren
Onderwerp trefwoorden
 Saar
(@saar)
Estimable Member
Deelgenomen: 5 jaar geleden
Berichten: 109
 

Wat mij betreft is narcistisch gedrag een gif dat zich verspreid onder hen die met een narcist te maken hebben. 1 van die manieren waarop dat gif zich kan verspreiden is inderdaad in het meer vertonen van narcistisch gedrag. Dat maakt wat mij betreft iemand nog  niet tot het hebben van een narcistisch persoonlijkheidsstoornis.

Wanneer je als kind opgroeit met dit gedrag als voorbeeld is het niet ondenkbaar dat je dit gedrag later in je leven ook toepast als zijnde 'normaal' of omdat het gewoon herkent wordt door je onbewuste als zijnde acceptabel gedrag.

Ik heb ooit een vriend gehad bij wie de diagnose narcisme is gesteld. Deze persoon heeft in mijn ogen echter meer last van heftige angsten en ptss en wanneer hij getriggert wordt zal hij meer narcistisch gedrag vertonen. Echter was het nooit zo erg als bij mijn pleegmoeder die een duidelijke persoonlijkheidsstoornis vertoont.   

Echter wanneer je bij jezelf constateert dat je gedrag wat narcistisch was, ben je in staat te kiezen voor elk ander soort gedrag. Wanneer je eindelijk gaat kiezen voor jezelf is dat een goed teken. Maar wanneer kom je op het terrein van een ander en schaadt het een ander en ben je bereid naar het deel van de ander met empathie te bekijken? Dat zijn dingen om uit te zoeken voor jezelf.

Een voorbeeld dat ik kan geven is een voorbeeld met mijn partner. Hij kan soms in een gedrag schieten die bij mij irritatie oproept. De irritatie is van mij en wanneer ik alleen aan mezelf denk zal ik hier uiting aan geven en hem vragen zich aan te passen aan mij. Maar wanneer ik met empathische ogen kijk zal ik naar  hem kijken en me afvragen wat hij nodig heeft of aangeeft met dit gedrag? Wellicht heeft hij gewoon een beetje aandacht nodig of duidelijk of afstemming? Dat ga ik dan checken bij hem. Ik negeer mijn irritatie niet, maar ik doe er iets mee dat de balans voor ons beide herstelt.

Deze vorm van omgaan met mensen gaat niet altijd goed en we maken daarin regelmatig fouten. Maar de intentie en de richting is duidelijk en dat maakt dat je niet voorbij je eigen noden hoeft te stappen maar die van de ander ook niet. Het is typisch narcistisch gedrag wanneer dit soort dingen juist (expres) als conflicten en als strijdtoneel worden ingezet en gemaakt tot narcistische voeding.


   
BeantwoordenCiteren
(@ampereschande)
Eminent Member
Deelgenomen: 4 jaar geleden
Berichten: 29
Topic starter  

Hey Hallo,

 

Je schrijft goede antwoorden waar ik echt wat aan heb.

Ik heb eigenlijk ook niet iets wat ik je nog zou willen vragen.

Maar wilde je wel wijzen dat als je jouw partner met "empathische " ogen aan kijkt.

je jezelf al weg zet en eigenlijk wel een beetje pleaser bent... Maar uit je verhaal krijg ik niet het idee dat hij je er toe dwingt...

 

Grtz


   
BeantwoordenCiteren
 Saar
(@saar)
Estimable Member
Deelgenomen: 5 jaar geleden
Berichten: 109
 

Ten eerste Ampereschande hoef je mij niet te vertellen hoe mijn relatie er wel of niet uit ziet. Dat is aan mij en mijn partner en in zijn geheel niet aan jou. Het toebedelen van allerlei rollen die wij zouden spelen op basis van nul kennis over ons is ongepast en ik ervaar het als respectloos gedrag naar mij toe en mijn partner.

 

Ten tweede is het je partner aankijken met empathische ogen de enige manier om een relatie te behouden met wie dan ook en wanneer je daar niet meer toe in staat bent, zonder jezelf weg te zetten, dan ben je inderdaad teveel onder invloed geweest van het narcistisch gedachtengoed: Ik of de ander en er is geen middenweg.

 

In een relatie kan je met mededogen naar jezelf en de ander kijken en tegemoet komen aan beide behoeften en zul je afwisselend aanpassen. Beide kunnen naast en met elkaar bestaan. Alleen een narcist heeft een chronisch gebrek aan het vermogen dat in te kunnen te zien of er wat zinnigs mee te kunnen doen. Zwart wit denken noemen we dat.


   
BeantwoordenCiteren
(@ampereschande)
Eminent Member
Deelgenomen: 4 jaar geleden
Berichten: 29
Topic starter  

Dag Saar,

 

Mijn excuses je beledigt te hebben. Het was eigenlijk juist bedoelt vanuit zorgen.

Omdat ik hoop dat niemand ooit in dat bootje terecht komt.

Bedankt voor al je adviezen zover!


   
BeantwoordenCiteren
 Saar
(@saar)
Estimable Member
Deelgenomen: 5 jaar geleden
Berichten: 109
 

Dag Ampererschande,

 

Je stelt dat ik een pleaser ben en mijn partner me ergens toe dwingt als een voldongen feit. Ik kan in dat bericht nergens zorgzaamheid in terug vinden. Wat mij betreft werkt gaslighting ook op een dergelijke manier.

Ik zeg iets, jij maakt er geheel iets anders van en stelt dan (publiekelijk) direct een diagnose over wie wij dan wel niet zouden zijn en wat onze intenties daarbij zijn. En als ik daar dan wat van zeg is alles goed bedoeld en uit zorgzaamheid.

Je hebt me niet beledigd maar ik accepteer dat gewoon niet.

Je excuses aanvaard ik.

 

Over pleasers en manipulators is veel geschreven en inderdaad gun je niemand een dergelijk bootje.

Heb jij ervaring met de pleaser of manipulator rol? Of heb je het gewoon veel gezien om je heen?


   
BeantwoordenCiteren
(@ampereschande)
Eminent Member
Deelgenomen: 4 jaar geleden
Berichten: 29
Topic starter  

Dag Saar,

Je reactie is nogal scherp. Het was niet mijn bedoeling jou ergens voor uit te maken.

Ik wil je ook vragen niet deze provocerende aanval te houden het was namelijk niet op je bedoelt. Ik wilde je erop wijzen, en dat kan je in het bericht terug lezen, dat je op dat moment jezelf aan de kant zet en dan dus"Pleaset".

Op je laatste vraag, je weet dat ik een Narcistische vader heb. 

Ik weet niet hoe jij op dit onderwerp komt natuurlijk, studie of privé?

Maar ik weet dus echt wel wat een pleaser is alsmede narcisme en codependentie.

 

Ik vind het wel jammer dat ondanks je niet beledigt ben, je blijkbaar dus wel geraakt bent?

Ik mag je juist echt wel en vondt ook dat jouw advies hier op t forum oprecht is, en zijn waarde heeft. Ik heb wel Narcistische trekken natuurlijk maar een Narcist die toe geeft het te zijn is wel het stomste lijkt mij, laat staan dat hij niet ziet wat hij doet... Dus als iemand het bij zichzelf herkent. is dat toch al iets anders denk ik.

 

Ik hoop dat we gewoon gezellig verder kunnen en dat je het ziet zoals het is, bezorgdheid en er niet te veel achter zoekt. Ik kan je achterdocht wel begrijpen, dat heb ik helaas zelf ook. Het leven wordt dan minder leuk...

 

Toch lieve groeten in ieder geval

 

Ampere schande


   
BeantwoordenCiteren
 Saar
(@saar)
Estimable Member
Deelgenomen: 5 jaar geleden
Berichten: 109
 

Dag Ampereschande.

 

Wat mij betreft werkt onze communicatie niet en heb ik er een hard hoofd in dat dit zal verbeteren in de toekomst.

 

 

Je blijft van mijn verhaal dingen maken die ik niet denk en niet doe en meer zeggen over jou denkkader dan die van mij. Ondanks je excuses blijf je twisten rondom dat gelijk, in plaats van mij te ontmoeten in mijn realiteit. Het was immers mijn stukje verhaal en niet die van jou.

 

 

Wanneer ik je daar op attendeer krijg ik weer een aantal verdraaiingen van mijn verhaal en aannames met vervolgens daarop gebaseerd een levensadvies omdat ik anders mijn leven een stuk minder leuk zal zijn.

 

 

Hoe moeilijk is het te begrijpen dat ik jou aannames en verdraaiingen over mijn verhaal niet accepteer als zijnde de waarheid, laat staan mijn waarheid?

 

 

Het is al goed, ik ben niet boos of wat dan eigenlijk ook. Je stelt een vraag in dit topic over mogelijk narcisme in jezelf en ik geloof dat ik daar een aantal spiegelingen op terug heb gegeven.

 

 

Verder ga ik nu wel stoppen met deze discussie.

 

 

Fijne dag.

Dit bericht is gewijzigd 4 jaar geleden door Saar

   
BeantwoordenCiteren
Deel: