Meldingen
Alles wissen

Even voorstellen

Pagina 2 / 2

Leona88
(@leona88)
Actief forumlid
Deelgenomen: 10 maanden geleden
Berichten: 9
Topic starter  

@arjan

Hoi Arjan,

Wat meer fysieke afstand kan inderdaad al veel helpen, ik merk dat zelf ook. Als we dan weer bij elkaar zijn is het wel snel weer zoals het was, maar ik merk toch verschil als ik bijvoorbeeld mijn zus al lang niet heb gezien en er dan ook maar even ben. Ik kan op deze manier zelf meer de controle houden over hoe toegankelijk ik ben. Veranderen doen ze waarschijnlijk nooit nee, ze hebben er baat bij om alles en iedereen hetzelfde te houden. Ik gedraag me soms bewust anders dan normaal en dan voel ik het ongemak bij anderen. Dan zijn zij de controle kwijt. Soms valt het me op dat ze mij niet meer zo goed kennen en daarom ineens beginnen over iets wat vroeger gebeurd is, of hoe ik vroeger was. Dat is hun manier om weer even grip te krijgen op mij. 

Trots moet je zeker zijn ja, je moet je eens bedenken hoe sterk je moet zijn om dit te kunnen 'overleven'. Het chronisch aandacht tekort en constant beledigende 'grapjes' moeten incasseren. Je bent verkozen tot zwarte schaap om bepaalde eigenschappen, maar je hebt er ook kwaliteiten bij gekregen juist omdat je als zwart schaap hebt moeten leven al die jaren. Ik probeer er maar dankbaar voor te zijn en eruit te halen wat voor mij bruikbaar is. 

Mijn ouders hebben een uitzendbureau in de zorg en ik en m'n broertje werken in loondienst aan de administratie binnen dit bedrijf sinds een aantal jaar. Met m'n broertje heb ik een goed contact en wij praten hier ook weleens over. Met mijn ouders heb ik oppervlakkig een prima contact en we kunnen dan ook best goed samenwerken, hoewel ik wel voornamelijk zelfstandig werk.

In onze familie wordt nooit gepraat over wat er daadwerkelijk aan de hand is, dit heb ik van kleins af aan geleerd. Daarom kunnen we nu ook samenwerken. Als ik zou uiten welke conclusies ik allemaal getrokken heb de afgelopen tijd, dan zou de chaos uitbreken denk ik. Zij hebben geen idee wat ze doen, wat er precies gebeurd en wat er allemaal in mijn hoofd omgaat. Eerlijk gezegd wil ik dit ook niet met ze bespreken. Ik kies ervoor de lieve vrede te bewaren voor nu en hier op m'n eigen manier mee om te gaan. 

Leuk dat je in die regio zoekt, ik woon sinds kort ook op de veluwe in Apeldoorn. Ik heb hier een appartement gekocht, die nu nog gebouwd wordt. Mijn familie woont in Amersfoort. Ik heb er ook bewust voor gekozen iets uit de buurt te gaan wonen. Ik ben er nu 1 a 2 keer in de week voor werk. 

 


BeantwoordenCiteren
Arjan
(@arjan)
Actief forumlid
Deelgenomen: 11 maanden geleden
Berichten: 7
 

@Leona88

Hoi Leona,

In mijn familie wordt ook nooit gepraat over wat er echt aan de hand is. Gevoelens worden niet uitgesproken. Ik kan me voorstellen dat je ervoor kiest om niet uit te spreken welke conclusies je hebt getrokken en de lieve vrede te bewaren. Toen ik dat deed brak inderdaad de chaos uit.

Leuk dat jij sinds kort op de Veluwe woont, ik hoop daar snel naar toe te verhuizen. Ik ben op zoek naar een huurhuis in de particuliere sector en naar een baan als elektriciën. Ik hou van bossen, de Veluwe lijkt me een mooie regio om te wonen.


BeantwoordenCiteren
Rachel
(@rachel)
Nieuw forumlid
Deelgenomen: 7 maanden geleden
Berichten: 1
 

Hoi hoi allemaal,

 

Ik ben Rachel  en ben nu ongeveer 8 weken bij mijn narcistische partner weg. Ben best in de war omtrent alles wat hij nu flikt. Naar mijn idee gaat het zover. En hoe hou je je hoofd boven water?

 

Groet Rachel


Wenzel liked
BeantwoordenCiteren
Bart
 Bart
(@bart)
Nieuw forumlid
Deelgenomen: 7 maanden geleden
Berichten: 2
 

Hoi,

Ik ben ondertussen 10 jaar samen met mijn huidige partner. Jarenlang heb ik het gevoel gehad dat er iets mis was, maar wist nooit niet echt wat. 

Wij gingen normaal gezien dit jaar trouwen, maar mijn partner heeft in de zomer iemand anders leren kennen. Na 3 maanden liegen, bedriegen en onzekerheden is er zeer veel naar bovengekomen. Zo heb ik ondertussen de andere leren kennen en al vaak gesprekken mee gehad. De leugens die hij vertelde tegen mij vertelde hij andersom tegen de andere. Een echte pathologische leugenaar dus! 

Ik stond op het punt om hem te verlaten, iets wat iedereen me zei van DOE DIT! Maar ik kon het niet, ook niet na alles wat hij mij aangedaan heeft.

Nu zijn we ondertussen een 3tal weken verder, na dat ik gezegd dat ik wil er mee stoppen, maar hij me smeekte voor een allerlaatste kans. Deze weken zijn buitengewoon perfect gelopen! Alles wat ik miste (genegenheid, knuffels, aandacht, praten,...) was er opnieuw. Ik dacht van YES, we zijn terug vertrokken.

Hij heeft zelf ontdekt dat hij narcist is en had hier ook een boek over gekocht, dit was een stevig boek en vroeg me of ik die ook zeker wou lezen.

Nu ik ben totaal geen lezer, maar heb deze boek in 1 dag uitgelezen. Mega interessant en veel zaken die in dit boek beschreven staan kloppen ook echt.

Los van dit feit is er sedert 2 dagen geleden een terugval gekomen. Hij had een 'tegenslag' en alles is weer in het oude gevallen. Hij spreekt bijna niet meer tegen mij, speelt het slachtoffer, wordt kwaad en loopt weg dat ik hem hierover aanspreek.

Het beste wat ik kan doen is weggaan, maar dit krijg ik niet over mijn hart. Binnen 2 weken gaat hij naar een psycholoog om met hem te praten. Maar ik denk dan ook, is het nog wel de moeite waard om te wachten?

Sinds eergisteren ben ik al mijn gevoelens en zaken die hier gebeuren aan het opschrijven zodat ik alles van me 'af kan zetten' en dit later nog eens kan lezen.


Wenzel liked
BeantwoordenCiteren
Fran
 Fran
(@fran)
Nieuw forumlid
Deelgenomen: 6 maanden geleden
Berichten: 2
 

Hoi, ik ben Fran, ik heb zojuist 3 weken geleden mijn relatie verbroken, we woonden samen, na 3.5 jaar ups and downs, kreeg ik Corona en de 12 dagige durende isolatie en de manier waarop ik behandeld ben was de druppel. Door zijn ex ben ik erop gewezen dat hij narcist was. Ik ben het gaan onderzoeken en het klopt. Wat ik met hem heb meegemaakt is ongelooflijk en niemand lijkt het te snappen. Toch is dat moeilijk te verteren. Daarom heb ik me aangemeld bij deze site. 


Wenzel liked
BeantwoordenCiteren
Wenzel
(@wenzel)
Nieuw forumlid
Deelgenomen: 6 maanden geleden
Berichten: 3
 

Take care, hoop dat deze site je helpt. Ik ben ook net nieuw, dus heb geen idee... 🙂 Op een gegeven moment is de maat vol. Herkenbaar is dat het voor de buitenwereld moeilijk te vatten is. Mensen zijn er ook een beetje bang voor. En denken al snel dat je overgevoelig bent, over je toeren enzovoort. De realiteit is anders. Narcisten zijn soms geweldige toneelspelers.


BeantwoordenCiteren
Fran
 Fran
(@fran)
Nieuw forumlid
Deelgenomen: 6 maanden geleden
Berichten: 2
 

@wenzelHoi Wenzel, ja gelukkig weet mijn buitenwereld hoe en wat. Hij is alcoholist en er zijn al een paar x extreme ruzies geweest betreft mijn zoon die hij een duw heeft gegeven. Dus daar heb ik geen twijfels over, iedereen weet dat het zo is. Maar zijn kant vertelt hij een ander verhaal. Want hij draait alles om. Neemt geen verantwoordelijkheid. Dat is zo frustrerend. Maar ik moet het loslaten. Wat maak jij dan mee? 

Groet Francis


BeantwoordenCiteren
Brenda132
(@brenda132)
Nieuw forumlid
Deelgenomen: 6 maanden geleden
Berichten: 2
 

Hallo

 

Ik ben Brenda en ook nieuw hier. Ik heb 8 jaar een relatie gehad en pas het afgelopen jaar ontdekt dat mijn ex een narcist was. Bij toeval stuitte ik op een artikel en ben verder gaan lezen, onderzoeken, videos kijken. Uren heb ik erin gestopt, maar het werd me steeds duidelijker en ik werd steeds sterker in mijn gevoel dat ik niet gek was.

Want dat is me jaren lang voorgehouden. Mijn ex was geen narcist in de zin van vreemdgaan, uiterlijk vertoon,zichzelf op de voorgrond zetten t.o v. de buitenwereld, etc. Dat maakte het ook zo ongrijpbaar. Het was allemaal zo subtiel.

Ik leerde hem kennen als een eenling, hij hield niet van sociale activiteiten,  mensenmassa, etc. Hij was het liefst alleen. En toen we elkaar ontmoette, het liefst alleen met mij. . Ik was alles voor hem in het begin, hij smeekte me bv. om hem nooit te verlaten,  wilde de hele dag door aandacht omdat hij niet zonder me kon, etc. In het begin denk je dan dan dit iets positiefs is, dat iemand zo gek op je is. Maar gedurende de relatie ging ik voelen dat dingen niet klopte.

Hij kwam over als mega gevoelig, liep altijd met het leed van de hele wereld op zijn schouders, kon razend worden als hij iets las over mannen die vrouwen mishandelde, nam elk gewond dier mee naar huis, gaf geld en eten aan elke zwerver op straat, etc. 

Ik snapte er dan ook helemaal niks van toen zijn gedrag geleidelijk aan veranderde. Eerst werd hij heel achterdochtig. Als ik met een vriendin wegging dan begon hij hier dagen van te voren al over te appen. En als het zover was verziekte hij eigenlijk de hele dag door maar te blijven appen, beschuldigingen,  zeggen dat ik met een andere man uit was, zelfs eisen dat ik foto's stuurde. Dit ging eigenlijk zo bij alles wat ik alleen ondernam. Zelfs mijn verjaardagen verziekte hij door me bv. expres niet te feliciteren, te negeren, blokkeren, etc.

Ik heb de nodige stilte behandelingen gehad. Hij zat voor zijn werk vaak in het buitenland dus doordeweeks deden we het met videobellen , appen. Maar ik moest me altijd maar verantwoorden. En als hij vond dat ik "gestraft" moest worden dan ging hij op de negeer stand, blokkeerde me, nam telefoontjes niet op, etc. En hij bepaalde wanneer er weer gepraat ging worden.

Als ik dan probeerde uit te leggen dat hij het verkeerd zag dan werd daar gewoon niet op gereageerd. Het was alsof ik lucht was. Hij ging dan gewoon door alsof er niets gebeurd was.

En ondertussen was hij naar de buitenwereld de zachtaardige, vriendelijke, behulpzame en bijna verlegen man.  Het was zo verwarrend en ging zo geleidelijk, dat ik gewoon niet de vinger erop kon leggen wat er nou gebeurde, of wat ik nou zo fout deed elke keer.

Woede aanvallen om dingen die ik niet begreep. Me als een kleuter de les lezen. Altijd naar mij wijzen als de veroorzaker van alle ellende. Hij kon ook letterlijk zeggen: ik ben zo door jou. Jou gedrag maakt mij zo. 

Ik heb menig keer de relatie verbroken. Maar dan kwam hij weer terug met zaken als: ik mis je, ga niet bij me weg, etc.  Keer op keer ben ik erin getrapt, heb ik hem kansen gegeven, dacht ik: nu gaat het beter. Maar het werd nooit beter.

Het werd alleen maar erger. Want langzaam aan ging hij dingen verdraaien. Als ik hem aanspraak op zijn gedrag dan keerde hij het gesprek zo dat het uiteindelijk over mijn gedrag ging. En ik ben niet iemand die ja en amen zegt, dus ik bleef dingen bespreekbaar maken. Het was kansloos. Ik probeerde maar om gehoord, gezien en begrepen te worden. Maar het maakte hem alleen maar agressiever en harteloos. Ik ben jaren zo doorgesukkeld.  En in de loop van die jaren was ik uiteindelijk de leugenaar, degene die vreemdeling, degene met een duivels karakter, degene die gestoord was en psychische hulp nodig had. Ik kon niet meer . Wat ik ook probeerde, niks was goed. Het voortdurend dreigen met: als je ook maar 1x probeert mij zwart te maken zal ik je hele familie en vrienden kring over je inlichten, etc

 

Ik dacht op het eind ook echt dat ik gek werd want in mijn wanhoop om maar gehoord en gezien te worden heb ik gedrag vertoont waar ik niet trots op ben. Ik heb geschreeuwd, gescholden, met borden door de keuken gegooid.  Maar het was allemaal uit machteloos heid. Maar voor hem een reden om te zeggen: zie je nu hoe gestoord je bent 

Tot ik een jaar geleden over narcisme las en ik me er meer in ging verdiepen. Ik vond een artikel over verborgen narcisme en dacht: dit is hem. Het manipuleren, het me laten twijfelen aan me eigen gezonde verstand, mij wijzen op alle slechte eigenschappen die eigenlijk gewoon zijn eigenschappen zijn, het negeren, de stilte behandelingen, etc. Alles viel op zijn plaats.

Ik heb er meer als een jaar vooruit getrokken en toen dacht ik: nu is het genoeg. Dit gaat nooit veranderen, ik vertrek. Dat heb ik ook gedaan,  3 maanden geleden. En het is het beste wat ik kon doen. Maar ik ben er nog niet.

Ik ben moe. De ene dag gaat het goed, de andere dag is het een groot tranendal. Maar ik merk dat ik de goede kant op ga. Ik kom er wel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


BeantwoordenCiteren
Mauricette
(@mauricette)
Nieuw forumlid
Deelgenomen: 5 maanden geleden
Berichten: 1
 

@brenda132

Je verhaal is zo herkenbaar.... Bijna 17 jaar ben ik wijsgemaakt dat ik gek was, labiel. En toen ik eindelijk sterker werd en doorhad dat dat niet zo was werd hij agressief. 

Twee jaar geleden ben ik weggeraakt en nog steeds laat hij me niet los. Hij gebruikt onze kinderen, bedreigd mensen als ze niet zeggen wat hij horen wilt. 

Ik houd me recht, zo goed als ik kan, soms. Maar ik ben alles kwijt geraakt. 

Helaas lijkt het er meer en meer op dat mijn 16 jarige zoon dezelfde weg opgaat. Als ik niet de weg volgt die hij wilt krijg ik te maken met agressie of gescheld. Junk, alcoholist (ik neem geen drugs en drink niet), beschuldigingen van diefstal, dingen die ik zou gezegd of gedaan hebben... Gaslighting dus.

Na jaren denken dat ik niet weg kon blijk ik nog steeds dezelfde dingen te ondergaan. 

Van mijn zoon kan ik niet scheiden... 

Soms sluimerd de stem van mijn ex nog door mijn hoofd, zie je wel... 

 


BeantwoordenCiteren
Brenda132
(@brenda132)
Nieuw forumlid
Deelgenomen: 6 maanden geleden
Berichten: 2
 

@mauricette wat verschrikkelijk voor je. En als er kinderen bij betrokken zijn moet het nog moeilijker zijn want dan kom je nooit echt los van zo iemand. En je zoon is het gaan kopieeren.  

En dat stemmetje in je hoofd van: zie je wel. Bedoel je daarmee: zie je wel, ik ben misschien toch wel het probleem? Want dat ben je niet, maar ik snap dat stemmetje wel. Ik denk ook nog vaak: zou ik het dan toch fout hebben gehad, zou het dan toch door mij komen, ben ik misschien toch gek? En ik weet echt dat het niet zo is. Maar als het je jarenlang voorgehouden is, dan blijft dat toch in je hoofd malen.

 

Heel veel sterkte Mauricette. En ik ben altijd bereid om te luisteren hoor. Want ik weet hoe verschrikkelijk het is en wat een impact het kan hebben.

 

Groet, Brenda 


BeantwoordenCiteren
Zegje
(@zegje)
Nieuw forumlid
Deelgenomen: 5 maanden geleden
Berichten: 1
 

@brenda132

Brenda allés is zo herkenbaar. In het begin was hij lief en kon hij mij geen second missen. Ik was zijn allés. Als we met twee over straat liepen en er keek een man nazr mij begon hij die man uit te schelden. Thuis werd en de kleren van mijn lijf getrokken en mocht ik die niet Meer aan doen. Ik was altijd de gene die het uitlokte. Toen ik ging werken Reed hij dikwijls langs mijn werk om te zien wie er bij mij op mijn buro stond. Tôt ik mijn baas inlichtte en die riep hem binnen en zei dat hij dat niet Meer mocht doen want dat ik zo niet kon werken. Als ik met een vriendin ging fitness en en daarna iets ging drinken kwam hij weer steeds voorbij gefietst. Waar hij Werkt Leerde hij vooral alleenstaande vrouwen kennen. Die intéresséerden hem. Ik heb dan van mensen vernomen dat hij wel is iemand kuste. Op personeelsfeest moest ik steeds to zien hoe hij in de belangstelling wou staan en met alleenstaande vrouwen ne trage ging dans en en mij zag hij niet staan. Als ik vroeg om nazr huis te gaan omdat het al lazt was en nog mazr een Paar mensen waren werd hij kwaad en begon hij mij uit te schelden als hoer. Terwijl ik altijd mooi op mijn stoel zat en te praten met een vrouw die naast mij zat. Ik liep wenend nazr buiten. Toen zijn baas met mij kwam praten en zei dat hij mijn man wel naar buiten zou sturen om nazr huis te gaan was ik blij dat ik is met iemand over hem kon praten. Zijn baas zei dat hij ook altijd op vergadering wou laten zien dat hij boven hem stond en dat hij steeds zijn zin moest krijgen. Toen hij met mij naar huis Reed dan Reed hij langs een meertje en beval mij om uit te Stappen want dat hij mij ging verzuipen want dat ik een slecht wijf was. Ik wou niet uit Stappen. Hij stapte uit. Ik vlug aan het stuur en deed deuren op slot en Reed naar zijn ouders. Zijn Vader zei dat zijn zoon zoiets niet zou doen en hij was kwaad dat ik zijn zoon had achter gelaten. Allée ik had het weer gedaan. Ik was weer de slechte. Dus ik wist op zijn ouders zeker zijn Vader moest ik nooit Meer op rekenen. Mijn ouders wooden ver van ons af. Dus daar kon ik bijna nooit nazr toe. Ik mocht van hem dazr ook niet nazr toe. Toen wist ik niet wazrom. Nu wel. Hij was bang dat ik iets ging zeggen. Veel van mijn vrienden kwamen op d'en duur niet Meer. Als mijn vrienden er waren begon hij mij altijd uit te maken tôt ik begon te wenen. Mazr mijn vrienden spraken mij er ook niet over aan. Misschien dacht en die wel dat het aan mij lag. Overal werd ik zwart gemaakt. Allemaal over dingen dat niet waar was. Ik heb twee kinderen. Ocharme ik had er nooit moeten kopen. Die hebben de vele ruzies gehoord. Ze hebben hun Vader gezien dat hij mijn nek vast Nam en kneep. Ze weenden en zeiden stop papa. Zo heeft hij mij dikwijls bedreigd met een mes. Als ik nazr mijn tante liep met mijn twee kinderen keuken die ook zo van wa Zeg jij. Dat doet hij niet. Overal wazr hij kwam was hij een lieve en behulpzame man. Dus ik was altijd wel diegene die het uitlokte. Ik had altijd allés gedaan. Hij kwam dikwijls zat aan en als ik dazr iets over zei begon hij agressief te doen. Kreeg ik slaag of hij probeer de in bed met het hoofdkussen mij te versmachten. Ik kon zijn ruzies niet Meer aan. Ik ging naar een vluchthuis met mijn kinderen. N'a een tijd je n'a een gesprek met mijn tante ben ik Dan terug gegaan. Wazr ik dan ben inge trapt want ik voelde me schuldig. Ik dacht dan ja hij zal nu zo niet Meer doen. Een maand ging voorbij dan zei hij denk je nu dat ik zo onnozel en flauw blijf doen. En de ruzies begonnen weer. Toen vernal ik dat hij iets had met een vrouw van zijn werk. Dat was niet waar zei hij. Mazr ja ik betrapte hem dat hij nog aan het kussen was voor Haar huis. Ik liep wenend weg. Hij stapte in zijn auto. Hij Reed achter mij aan. Ik rende en rende mazr. Hij draaide zijn raam open en riep. Stom wijf stap in. Ik riep née. Ik riep je hebt dazr wel mee te doen. Hij riep. Das ni waar. Ik heb die ni gekust. Ge zie spoken. Hij zei stap in of ik rij u omver. Ik was bang. Ik belde vlug bij iemand aan en vroeg of ik binnen mocht komen. Die mensen hebben mij goed opgevangen. Nadien is die man mee naar mij thuis gegaan en met mijn man ge praat. Hij zei ik uw vrouw hazr telefoonnummer. Ik bel hazr elke dag en als je nog is zo doe ga ik nazr de politie. Weer een maand kalm. Dan begon het weer. Mijn vrienden zag ik niet Meer alleen de mensen van mijn werk. Toen ben ik nog is weg gegaan met mijn kinderen. I getrokken bij een vriendin. Dan begon hij weer zielig te doen. Mijn kinderen te chanteren dat ze een hond kregrn. Weeral gaf ik toe om terug te gaan. Wij zijn in relatie thérapie gegaan. Toen ging het goed. De thérapie was gedaan. Een Paar maznden ging het goed en het begon weer. Ik ben van werk verandert omdat hij dit liever had want daar werkten teveel mannen zei hij. Nu n'a vele jaren ben ik er nog steeds bij. Wazrom weet ik niet. Een jaar geleden l'as ik over narcisten. Toen beseft ik pas dat hij zo was. Ik ben nu 63. Ik denk dan mijn leven is bijna voorbij wa nut heeft het nog om bij hem weg te gaan. Ik ween dikwijls. Er gazt geen dag voorbij dat er geen ruzie is en ik heb het altijd gedaan. Nu kan hij op zijn werk geen baas Meer spelen en iedereen naar zijn pijpen laten dansen. nu eist hij mijn aandacht op en Wil hij laten zien dat hij altijd de beste is en dat ik altijd allés slecht doe. Als mijn kleinzoon bij ons is en is niet nazr hem Wil luisteren wordt hij kwaad. En begint mij uit te schelden dat het door mij komt want ik voed hem slecht op. Terwijl het mijn kind niet is. Ik ga nu stoppén want ik kan dazr een herl boek over schrijven


BeantwoordenCiteren
Pagina 2 / 2
Deel: