Hoe kun je een narcist boos maken? Het lijkt een gekke vraag, temeer omdat er maar weinig nodig is om een narcist kwaad te maken. Eigenlijk maakt alles dat niet om hen draait, of dat hen bekritiseert ze boos. In dit artikel licht ik dat verder toe aan de hand van een aantal voorbeelden…
‘De narcist’
Laat ik beginnen iets te verduidelijken. In dit artikel heb ik het vaak over ‘de narcist’. Hiermee bedoel ik iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis, kortweg NPS.
Narcisme is er in verschillende gradaties. Zo kan het voor komen dat iemand die net tegen de NPS aanzit niet overal boos om wordt. Tenminste niet zichtbaar.
Lees ter verduidelijking ook het artikel ‘Wat is een narcist?‘.
Een narcist boos maken door plezier te hebben
Je kunt een narcist boos maken door simpelweg iets te doen waar je plezier in hebt. Toxische mensen haten het om te zien dat iemand anders plezier heeft.
Hoe ze hieraan uiting geven verschilt per narcist. Sommigen zullen ze je dan openlijk beledigen. Of ze geven je het gevoel dat je een slecht persoon bent. Simpelweg voor het feit dat je iets doet waar je plezier in hebt.
De verborgen narcist zal eerder heel subtiel iets zeggen als: Zou je niet wat anders gaan doen? Je verknoeit je tijd.
Maar wanneer je voor hen zou stoppen met je hobby zullen ze je juist weer bekritiseren voor het feit dat je stopte met je passie. Bij een narcist kun je nooit goed doen!
Narcisten haten verjaardagen
Om dezelfde reden haten narcisten ook verjaardagen (van anderen), vakanties etc. Juist omdat andere mensen daar plezier hebben en zij niet in het middelpunt van de belangstelling staan.
Een openlijke narcist kan dan proberen de boel in het honderd te laten lopen, zodat anderen geen plezier meer hebben. Bijvoorbeeld door ruzie te maken. Een verborgen narcist daarentegen pakt dit subtieler aan.
Zo herinner ik mij nog van vroeger dat wanneer er iemand jarig was mijn moeder, een verborgen narcist, zich altijd enorm uitsloofde. Ze leek dan de zorgzame vrouw die goed voor de gasten zorgde. In werkelijkheid trok ze op die manier juist de aandacht naar haar toe.
Soms zeiden de gasten dat ze nu maar even moest gaan zitten. Daar gaf ze zelden gehoor aan. Want wanneer ze ging zitten was ze slechts een van de aanwezigen. En dat is voor een narcist onverdraaglijk.
Een narcist boos maken door een compliment te krijgen
Je kunt een narcist boos maken door het ontvangen van een compliment. Ongeacht of het nou een compliment is voor een prestatie die je hebt geleverd, of een beloning op je werk.
Wanneer iemand anders dan de narcist een compliment ontvangt worden ze boos. Ze geven hieraan uiting door je te devalueren. Je naar beneden halen dus.
Devaluatie door een narcist
Reeds meerdere malen haalde ik in mijn artikelen een openlijk narcistische collega aan, zo ook nu weer. Op een dag gaf iemand mij een compliment dat ik zoveel parate kennis heb. Uiteraard kon hij dat niet hebben en merkte op “Herman weet alleen maar dingen waar je niets aan hebt”…
Door je te devalueren traint een narcist je, zonder dat je je daarvan bewust bent, dat je niet trots mag zijn op jezelf of je prestaties. Een kind dat met een narcistische ouder opgroeit zal daardoor faalangst ontwikkelen en later in het leven alles uitstellen.
Uitstelgedrag
Zoals je wellicht weet heb ik een narcistische moeder. En ik herken mij hier zeker in. Eigenlijk heb ik ook altijd heel veel dingen uitgesteld. Ook zocht ik nog vaak om haar goedkeuring voor beslissingen. En dan stuurde ze je juist in de verkeerde richting, waar je dan later niets van mocht zeggen…
Doch sinds ik het contact met haar heb verbroken heb ik geleerd mijn eigen beslissingen te nemen. En het kan me nu niets meer schelen wat ze van mijn beslissingen zou hebben gevonden.
Ook de eigen partner mag geen complimenten krijgen
Narcisten haten het zo wanneer iemand anders een compliment krijgt, zelfs wanneer het gaat om hun eigen partner. Normale mensen zouden het juist leuk vinden wanneer iemand iets positiefs over hun partner zegt. Maar een narcist niet…
Een narcist is dan juist beledigt omdat er iets positiefs over iemand anders dan hen wordt gezegd. En of dat nou een collega of hun partner is maakt geen verschil.
Voor narcisten zijn anderen er alleen maar om hun te dienen. De eigen partner zien de dan ook alleen maar als een verlengstuk van zichzelf. Iemand die hun valse zelf moet bevestigen en geen eigen zelf mag hebben.
Een narcist boos maken door ergens blij om te zijn
Blijdschap is iets dat narcisten boos maakt, wat maar weer eens aantoont hoe ziek ze zijn. Dat komt doordat ze zelf geen echte blijdschap kunnen voelen.
Soms doen ze wel alsof ze blij zijn. Maar dat is allemaal toneelspel, waar ze overigens heel goed in zijn. Doch in werkelijkheid zijn ze zo van hun gevoelens ‘afgesneden’ dat ze geen blijdschap kunnen voelen. En dus mag een ander dat ook niet voelen.
Hun woede over andermans blijdschap kunnen ze op verschillende manieren tot uiting brengen. Zo kunnen ze je opeens een woedende blik toewerpen terwijl je met vrienden staat te praten. Je vraag je dan af wat je verkeerd doet.
Daarmee is meteen het gevoel van blijdschap verdwenen, om plaats te maken voor een negatieve stemming.
Een narcist boos maken door met anderen te praten
Je kunt een narcist boos maken door met andere, gezonde, mensen te praten. Een narcistische partner wil niet dat je contact hebt met andere mensen. Dat verstoort hun werk om jou hun zieke realiteit op te dringen. Wanneer je gezonde relaties hebt dan heb je immers ook een gezond perspectief ten opzichte van wat de narcist doet en zegt.
Om deze reden zal een narcist diens partner langzaam maar zeker doen vervreemden van familie en vrienden. Zo weet ik me nog te herinneren dat toen ik klein was we vaak kennissen en familie van vaders kant over de vloer hadden. Maar langzaam maar zeker werd dit steeds minder.
Met de kennis van nu denk ik dat mijn narcistische moeder daar achter zat. Echter, ik was toen nog te klein om de exacte reden daarvan mee te krijgen. Wat ik wel bewust heb meegemaakt is dat mijn moeder haar nieuwe partner helemaal vervreemdde.
Ze had hem ontmoet tijdens vrijwilligerswerk, dat ze beiden deden. Doch toen ze een relatie hadden en samenwoonden begon ze daar ruzie te maken. Het resultaat was dat ze uiteindelijk beide stopten met vrijwilligerswerk Dat terwijl dat voor haar nieuwe vriend (lees nieuw slachtoffer) juist zijn lust en leven was.
Een narcist boos maken door een ander aandacht te geven
Je kunt een narcist boos maken door aandacht te geven aan iemand anders dan de narcist. Zelfs al zijn het de eigen kinderen!
Zoals bekend moet een narcist zelf altijd in het middelpunt van de belangstelling staan. Iemand anders aandacht geven is dus een absolute no-go voor een narcist.
Wanneer het gaat om een partner die aandacht aan de kinderen geeft speelt er nog iets anders een rol. Doordat je aandacht aan de kinderen geeft weet de narcist dat jij een emotionele connectie hebt met de kinderen. En dat haten narcisten, omdat ze zelf niet het vermogen hebben om een emotionele verbinding met hun kinderen te hebben.
Eerder noemde ik de partner van een narcist die geen eigen zelf mag hebben. Hetzelfde geldt voor de kinderen van een narcist.
Ze zien hun eigen kinderen niet als zelfstandige wezens, maar als verlengstukken van henzelf. Dus omdat zij geen emotionele verbinding met de kinderen kunnen hebben, willen ze ook niet dat jij dat hebt!
Een narcist boos maken door trots te zijn op je talent
Ben je trots op een bepaald talent dat je bezit? Ook daarmee kun je een narcist boos maken. Ze zullen dan proberen je het gevoel te geven dat je arrogant bent of egoïstisch. Simpelweg omdat je trots bent op een talent dat zij niet bezitten.
Narcisten haten het talent van anderen. Tenzij ze daarvoor zelf met de eer kunnen strijken. Sommigen weten het zo te draaien dat je je talent te danken hebt aan hun ondersteuning. Dus niet alle tijd en energie die je hebt gestoken in het ontwikkelen van je talent.
Zij willen met de eer strijken voor jouw prestatie. En als je daar tegenin gaat worden ze kwaad.
Niet in het middelpunt van de belangstelling staan
Het werd al enkele malen genoemd, narcisten kunnen het niet hebben wanneer ze niet in het middelpunt van de belangstelling staan. Of het nou op een feestje is of in de kantine op het werk. De narcist moet in het middelpunt van de belangstelling staan en neemt geen genoegen met een ‘bijrol’.
De al eerder genoemde openlijk narcistische collega is hier een sterk voorbeeld van. Wanneer we in de pauze lol met elkaar hadden en hij stond niet in het middelpunt van de belangstelling probeerde hij er steeds tussen te komen. Wanneer hem dat niet lukte en anderen hem overstemden raakte hij zichtbaar geïrriteerd.
Een narcist boos maken door een fout te benoemen
Wil je een narcist heel erg boos maken? Wijs ze dan op een fout!
Ook al wijs je een narcist met de beste bedoelingen op een fout, het maakt ze razend. Zelf zien ze voortdurend fouten bij anderen en uiten dat ook. Maar oh wee als jij een fout van hen durft te benoemen.
Het idee alleen al dat jij denkt dat ze niet perfect zijn maakt ze woedend. En dat vaak om de meest onbenullige dingen, of wanneer je er een grap over maakt.
Narcisten vatten elke vorm van kritiek, ook al is het een grap, op als een belediging. Werkelijk alles zien ze als een persoonlijke aanval, hetgeen ze razend maakt.
Ruzie op Facebook
Bovenstaande maakte ik eens mee op het Walhalla voor narcisten, Facebook. Het ging om een kennis van een kennis met wie ik op Facebook vrienden was.
Het viel me al eens op dat ze werkelijk de hele dag berichtten postte, alsof ze niets beters te doen had. Vooral haar kind was een geliefd object om de aandacht mee te trekken. Zelfs wanneer het ziek was kwam er een foto op Facebook.
Op een keer reageerde ik op een reactie van de kennis. Hij had een typefout gemaakt en ik maakte daar een grap over. Hij maakte daarop weer een grap terug. Niets aan de hand.
Tot de eerder genoemde persoon ook een reactie plaatste die ook een fout bevatte. Ik maakte ook daar een grap over en zette er meteen achteraan dat ik zou stoppen met schoolmeester spelen.
Ze begreep niet eens waar ik het over had en vroeg om uitleg, en dus legde ik de grap uit. Er volgde een woedende reactie met veel boze emoticons. Ik probeerde haar nog uit te leggen dat het niet gemeen was bedoeld, doch ze bleef kwaad. Het leek wel of ik met mijn narcistische moeder in gesprek was…
Uiteindelijk blokkeerde ze me zelfs. En dat alles omdat ik het had gewaagd een grap te maken, ook nog eens met de nodige zelfspot, over een foutje.
Was dit een vrouwelijke narcist? Natuurlijk mag ik dat op basis van een ruzie op Facebook niet concluderen. Maar het lijkt er wel erg op dat deze persoon ernstige narcistische trekken heeft.
Zelfinzicht
Misschien was het niet zo handig van me om tegen iemand waarbij ik al narcistische trekken vermoedde een grap te maken over een fout. Maar in de flow van het ouwehoergesprek met de kennis typte ik dat er neer.
Toen ik later het boek Invloed van hoogleraar psychologie Robert Cialdini las moest ik ineens weer aan dit voorval denken. Cialdini beschreef hoe mensen consequent willen zijn aan hun eerdere gedrag.
Ik had net een grap tegen die kennis gemaakt over een typefout. En nu die Facebookkennis ook een fout maakte wilde ik consequent zijn daaraan, en er ook een grap over maken.
Toch interessant om zo inzicht in je eigen gedrag te krijgen. Dat zouden narcisten nou ook eens moeten doen 😉
Ruzie in de auto
Nog een voorbeeld van mijn narcistische moeder. Ik zat als volwassene een keer bij haar in de auto en we hadden het over de verkeersregels. Nu heb ik ooit voor rijinstructeur geleerd en ben hier dus goed in thuis.
Tijdens die opleiding werd er altijd op gehamerd dat we de juiste juridische termen gebruikten. Zo ook bij de voorrangsregels, welke een onderscheid maken tussen voorrang verlenen en de doorgang vrij laten.
Omdat in de volksmond voor alles het begrip voorrang wordt gebruikt zei ik dat ook. Uit gewoonte corrigeerde ik mezelf en zei oh nee, de doorgang vrij laten. Doch mijn narcistische moeder dacht dat ik haar verbeterde en werd woedend.
Zelfs al had ik dat gedaan was het nog een onbenullig incident. Maar een narcist maakt van zoiets meteen een drama. Een normaal gesprek verandert dan plotseling in een ruzie.
De moraal van dit verhaal
De moraal van dit artikel over ‘een narcist boos maken’ is dat narcisten voortdurend boos worden om dingen die voor gewone mensen heel normaal zijn.
Vaak denken slachtoffers dat ze zelf iets fout hebben gedaan. Of ze proberen wanhopig om de narcist vooral niet kwaad te maken. Maar de woede van de narcist is irrationeel en ziekelijk.
Er is dus niets dat je kunt doen om ze niet kwaad te maken. Ook al praat je ze voortdurend naar de mond en cijfer je jezelf helemaal weg. Vroeg of laat zal de narcist ergens boos om worden.
Herken je dit verhaal? Of heb je nog meer voorbeelden uit eigen beleving? Deel het in een reactie. Kennis is macht!
Hoi.
Jeetje wat herkenbaar.
15 jaar samen met ex geweest en woon nu nog in ons huis samen met hem.
Lang leve de huizencrisis.
Ex wilde nooit mee naar verjaardagen of uitnodigingen van m’n vrienden, vond ze te min.
Ging met tegenzin mee naar m’n familie, las dan de krant of zat op z’n mobiel.
Ik moest wel mee als parade paardje naar zijn familie, werk of feestjes en moest me gedragen zoals hij wilde.
Ik heb (later gediagnosticeerd) ADHD en kan een clown met zelfspot zijn, dat vind en vond ie niet goed.
Hij heeft me ontmoet in een hotel waar ik werkte, dus vrolijk aanwezig.
Toen we net samen woonden, zei hij al: “Doe es rustig joh, waarom moet je altijd zo druk doen?”
Ik cijferde mijzelf steeds vaker weg, minder vaak grapjes.
Hij zei werkelijk overal ‘nee’ op; weekendjes weg, vakantie, uiteten, trouwen, verhuizen, andere vorm invullen van ongewenst kinderloos etc.
Kostte allemaal teveel geld, had er geen zin in of was niks voor hem.
Totdat ik zei dat ik bij hem weg zou gaan, als er niets zou gebeuren…mediator ook bijgeweest.
We zagen een mooi huis, maakten afspraken waarin we zouden verbeteren en gingen verhuizen.
Vanaf dat moment had ik helemaal geen inspraak meer op iets.
Hij bepaalde wat, wanneer en hoe iets moest gebeuren.
Als ik iets zei en t klopte wat ik zei, wilde hij er niks meer over horen of hij werd boos.
Als t niet klopte, kreeg ik dat uiteraard vaak genoeg te horen.
Ik zei hem eens dat we tijd voor elkaar moesten maken, ff samen weg, anders we uit elkaar zouden groeien.
Had een tegenargument om dat niet te doen en dus gingen we niet… sfeer werd er niet beter op en ik vroeg hem om een knuffel, toen het me teveel werd.
Hij zei toen, je weet dat ik niet van knuffelen houdt en anders zoek je maar een andere vent die daar wel van houdt.
Het is nu bijna 5 jaar geleden dat we het huis gekocht hebben en in de tussentijd veel gebeurd.
Gelukkig sta ik ingeschreven voor een (sociale) huurwoning, maar vind t wel eng.
Ik ben vanuit me ouders bij hem ingetrokken en hebben samen een koophuis, weet me God niet wat op me af gaat komen straks.
Maar ik denk dat de eerste stap al is gezet om voor mezelf te kiezen, mijn eigen pad te volgen, mezelf weer ontdekken wie ik ben…
OMG zit ik hier nu gewoon heel me levensverhaal op te schrijven….🙁
Het lucht in ieder geval wel op en geeft me steeds meer duidelijkheid dat ik niet gek ben.
Bedankt iedereen voor jullie verhalen, niet fijn dat jullie t ook meegemaakt hebben.♥️
Ik herken me ook erg in wat Miranda schreef:
“Maar uiteindelijk ben ik het die iets fout doet want als ik een spiegel voor hou ben ik degene die fout bezig is, want ik doe het toch ook. Kan zoveel voorbeelden noemen maar ondertussen twijfel ik sterk of ik niet de narcist ben in dit hele verhaal….
Kan ook bijna nergens meer terecht want mijn vrienden worden zo gemanipuleerd dat ik iedereen kwijt raak. Want ik hou geen rekening met zijn gevoelens.”
Beste Herman
Ik geloof dat mijn zus een echte narcist is. Al heel mijn leven manipuleert ze mij. Ik trap er niet altijd in en daarom is er dan ruzie. We spreken dan maanden niet meer met elkaar. En als er dan terug contact is, sluipt ze heel subtiel in jouw leven en probeert ze jou weer onder de knoet te krijgen. Alhoewel ik haar intussen door heb en ik wel paal en perk wil stellen aan haar manier van doen, durf ik niet te reageren omdat ik 1) medelijden heb met haar en haar kwetsbare situatie (ziek, geen geld, eenzaam…)
2) angst om haar te kwetsen en angst voor ruzie
3) om de belofte aan mijn ouders om goed voor elkaar te zorgen. Drie jaar geleden overleed haar vriend. Zij zo impulsief als ze is, zegde haar appartement op en vertrok naar Spanje. Sindsdien komt ze 2 tot 4 keer per jaar naar mij zonder afspraken over hoe lang ze mag blijven enz… Een keer kwam ze voor een week en bleef twee maanden. Ook al hebben we veel ruzie, kon ik haar niet weigeren of de deur uitzetten. Maar telkens voelde ik me meer en meer gemanipuleerd. Ze begonmijn huis echt te beschouwen als het hare… begon dingen te verplaatsen en mij zelfs de wetten te stellen. Ze belt steeds met microfoon op luid, maar ohh wee als ik wil bellen, dan moet ik naar een andere kamer. Ze kocht me voor mijn verjaardag een kleedje en probeerde me in te palmen met lieve woordjes omdat ze weet dat ze me binnenkort nog eens nodig zou hebben. Twee weken geleden was ze hier één maand. Vandaag komt ze weer terug. Toen ik vroeg hoe lang ze zou blijven en ik zei dat mijn vriend kwam slapen tussen kerst en nieuwjaar, antwoordde ze met dat ze wel ander onderdak zou zoeken. Ze vond het niet kunnen dat mijn vriend voorrang kreeg, ondanks dat ik haar een verblijf voor 10 dagen had aangeboden. Later stuurde ze een berichtje dat ik de sleutel niet moest achterlaten, want dat ze liever komt als ik thuis ben dan kan ze al haar spullen komen halen en zouden onze wegen voor een paar jaar scheiden. Ik mag niet opkomen voor mijn rechten anders wordt ze boos. en verandert ze in een klein kind dat haar snoepje niet krijgt.
Beste Herman,
Ik heb je blog met interesse gelezen. Het is confronterend om te lezen. Herkenbaar omdat ik zelf de narcistische trekken bij mijzelf herken. Ik heb hier nu hulp bij, sta nog aan het begin. Bij mij heeft te maken met het feit ik ben afgestaan bij de geboorte. Ik kreeg toen een nieuwe moeder die zelf een kind had achtergelaten. Door voor mij te zorgen maakte zij zichzelf weer heel. En ik was afhankelijk van haar. Ik moest doen wat zij wilde om haar liefde te blijven krijgen. Helaas heb ik haar gedrag overgenomen. En moest mijn partner mij heel maken. Dat heeft ze heel lang gedaan maar nu heeft ze mij de wacht aangezegd. Dat is een harde les. Ik voel een enorme behoefte aan symbiose met haar. Dat had zij eerst ook, maar dat veranderde nadat zij depressies kreeg. Nu ze dat niet meer wilt voel ik mij leeg en verdrietig. Heb ik angst. Naar wat ik erover lees is dit het moment dat de kans dan het grootst is dat iemand met narcisme hulp zoekt. Dat heb ik dus ook gedaan. Ik zie gelukkig ook dat ik niet alle nare trekken heb, en begrijp steeds meer van mijn eigen gedrag. Ik ben gelukkig wel empathisch. Mijn narcisme is een reactie op wat ik heb meegemaakt. Ik ben dat nu aan het verwerken. Er komt veel verdriet en eenzaamheid bij kijken. Ik merk dat ik dat moeilijk vind. Maar ik zal mijzelf heel moeten maken, mijzelf moeten troosten. Dat kan mijn partner niet doen. Alleen ik.
Ik schrijf dit omdat ik denk dat niet iedereen die deze gedragingen vertoont een pure narcist is. Herken je jezelf? Dat is mooi. Lees wat het met anderen doet. Wil je dit nu echt? Maak jezelf heel, leer van jezelf te houden. Vul de leegte in jezelf met oprechte liefde voor jezelf. Niet om jezelf op te hemelen maar omdat ook jij een mens bent met behoeften, en je ook de moeite waard bent. Leer dat je niet minderwaardig bent maar dat je jezelf moet helpen. Alleen als je van jezelf houdt kun je van een ander houden om wat ze zijn. Je hoeft ze niet te modelleren naar je eigen wensen, ze mogen zijn wie ze zijn. Erken voor jezelf dat je intimiteit lastig vindt, om welke reden dan ook. Voor mij is het de angst om te binden en weer verlaten te worden. Maar ik kan dat niet voorkomen. Ik zal verlies ervaren. Ik zal rouwen. En dat is pijnlijk. En hard. Maar ik heb het recht niet om dat probleem bij de ander neer te leggen. Het is mijn probleem en alleen dan mij. Dus ook van jou en jou alleen. Maak jezelf weer heel, wordt intiem met jezelf. Je hebt niet alleen maar slecht. Je bent stuk en je kunt jezelf proberen te helen. In eerste instantie voor jezelf. Liefde voor jezelf. En dan kun je ook liefdevol en oprecht zijn voor de ander. Het is eng en onzeker. Dat is niet fijn. Maar wel de weg om jezelf te helpen,
Bij ons werd elke verjaardag verpest door mijn narcistische vader en zijn narcistische familie. Vanaf mijn twaalfde tot en met mijn veertigste zaten ze al onze verjaardagen te verzieken met hun ruzies. Je hoorde ze op de bovenverdieping zelfs schreeuwen. Daar gingen we dan zitten. So wie so moest alles wat leuk was kapotgemaakt door mijn vader. Onze verjaardagen, vakanties, uitjes, de eerste keer dat ik uitgevraagd werd, de dag dat mijn vriend me ten huwelijk vroeg, onze trouwdag. Ofwel met onaangename opmerkingen ofwel met onaangename daden wist pa ons altijd weer te treffen. Dan hield ik mijn mond maar. Omdat ik het elke keer weer niet kon geloven wat hij zei of deed.
Nu ben ik wel van die ouwe af. Omdat ik afstand van hem heb genomen, maar ben door zijn vliegende apen die hem dienen nog steeds niet van hem af. Ik heb hen geblokkeerd op de mail, hun brieven gooi ik ongeopend weg. Eerst las ik ze nog omdat weggooien onbeschoft is, maar de taal die erin staat daar kon ik niet meer tegen. Ik weet ook niet wat ik ertegen kan doen. Eigenlijk is mijn narcistische familie erin geslaagd me te vernietigen. Heb wel eens hulp proberen te krijgen bij de huisarts maar dat liep erop uit dat ik verdovende pillen moest gaan slikken. Ik moest me dus gaan verdoven zodat de dader en zijn helpers gewoon hun gang konden blijven gaan. Daar kwam het op neer. Dat ik geen hulp kan krijgen om decennialang misbruik en geweld te verwerken is nog het ergste. Met hulp zou ik het wel redden misschien.
Hoi Silvia,
Zou je zelf een professional kunnen vinden? Wanneer je huisarts je niet kan doorverwijzen?
Iemand die gespecialiseerd is in narcisme zou fijn voor je kunnen zijn!
Het ligt aan je ziektekostenverzekering of de kosten gedeeltelijk of in zijn geheel worden vergoed.
Groetjes.
Dat zou zeker fijn zijn als dat lukte! Af en toe zoek ik ook wel eens. Tot nu toe alleen onbetaalbare therapeuten gevonden. Heb een laag inkomen en ben slecht verzekerd dus het is allemaal moeilijk. Heb wel contact gehad met iemand die gespecialiseerde therapeuten wist maar die zaten allemaal verderop in Nederland. Ik woon op een eiland dus dan moet je uren reizen met bus, boot en trein. Maar goed, als je zeker weet dat het helpt moet je het er misschien voor overhebben. De persoon in kwestie zou wel een seintje geven als in de buurt van ons eiland zich een nieuwe therapeut zou aanmelden. Dus daar hoop ik op.
Ik weet wel een therapeute die ook online sessies doet. Als je belangstelling hebt stuur me dan een berichtje via het contactformulier: https://www.narcistontmaskerd.nl/contact/
Dat is mooie tegenwoordig met de technologie. Ik zou het zeer zeker overwegen Siillviaa ila. Doen zeg ik eigenlijk… Red jezelf !!
O, nu vier maanden later zie ik het bericht van Herman pas.
Ik heb ondertussen zelf al online hulp gevonden. Eigenlijk is dat jezelf een weg uit de ellende zoeken al een soort therapie op zich.
Het gaat nu heel goed met me. Voel me sterk. Al valt er altijd nog wat te leren.
Heb afstand genomen van de veroorzakers van de bijna 40(?) jaar durende ellende. Mijn pa, oom en tante heb ik geen enkel contact meer mee. Helaas nu dus ook geen contact meer met mijn nicht van papa’s overleden broer.
Dat is wel erg jammer, we konden het altijd wel goed met elkaar vinden.
Commentaar geven op iemand zijn Facebook over een taalfout is ook not done (tegenwoordig)
Ik kan mij er namelijk ook in vinden het niet prettig te vinden.
Mijn hele leven gecorrigeerd te zijn op alles in mijn leven door narc ouders en 5 nexen, en dan nog op mijn eigen fb pagina.
Andere kant sta ik er inmiddels boven als iemand zich zo wilt uiten, het zegt ook iets over die persoon, de boodschap is duidelijk, sommige mensen zijn dyslectisch of niet goed in ned, grammatica het is geen vastgegeven dat je dan een narcist bent als je het gevoel hebt om jezelf weer te moeten verdedigen, bij zulke artikelen begin ik dan te twijfelen over kennis van narcisme en voor slachtoffers die in het web zitten van de narcist, kunnen dan bij elk stukje waar ze zich niet in kunnen vinden weer denken. Oh nee dit klopt niet dat heb ik ook,..ligt het dan toch aan mij , is het dan toch geen narcist, verwarring brengen.
Ik vind dat stukje eigenlijk een beschuldiging, al herken ik wel narc trekken in de andere punten.
Dit is wat ik ervaar, mijn mening, dat betekent niet dat andere dit ook moeten of zullen vinden.
Ik kan nl mijn moeder ook niets zeggen of aangeven wat IK vind. Ik ben dus gevoelig, getriggert door zulke dingen.. het kan ook een slachtoffer wezen die zo reageert.
Daarnaast zie ik mijn fb als een soort dagboek, ik heb weinig vrienden, ik deel dus alles (zoals meer mensen en vloggers) ook van mijn kids, en ook als deze ziek is. Niet om aandacht want dan had ik wel meer dan 80 vrienden etc..
Je bent ook trots en gewoon mens, ik ben hsper , groot emphaat, codependent en geen narcist.. mijn ex is een verborgen narcist hij plaatst helemaal niets op fb of insta, hij gebruikt dit alleen om prooien te vinden.. ? er zijn dus meer mogelijkheden en situaties.. met sociaal media en selfies, is het een beetje achterhaald.. want ik krijg 3 likes en ik let er niet eens op maar elk jaar de herinneringen terug zien van mijn kids op fb is een geluksmomentje?
Niet iedereen die er niet tegen kan op een fout te worden gewezen is meteen een narcist. Dat geldt voor alle voorbeelden. Het gaat om een cluster van symptomen. Je mag dus nooit iemand op basis van één kenmerk het etiketje narcist opplakken.
NB: De opmerking over een taalfout gebeurde in een jolige bui tegen iemand die ik in het echt ken. Zie ook de zelfanalyse die erbij staat. Overigens vinden lezers ook regelmatig foutjes in de artikelen op deze website. Persoonlijk heb ik daar geen problemen mee. Foutjes sluipen er altijd in en als iemand je er op wijst kun je het tenminste aanpassen. Ik laat mijn gevoel van waarde daardoor niet beïnvloeden.
Ik heb er ook wel moeite mee, om dezelfde reden, vaak gestraft maar heb daarbij ook veel gemist op school. Vind het ook niet leuk, gek genoeg soms ook juist weer niet, dan denk ik ineens weer, nu zou het toch wel fijn zijn. Ik weet dat mijn alinea’s niet goed zijn en spelling. Loop erg achter daardoor. Ach ja, laten gaan. Maar heeft mij ook wel geraakt. Ik vind dat niet echt een symptoom van narcisme, het komt soms belerend over en mensen willen daar soms op wijzen, denk niet dat het altijd slecht bedoelt is, al is het bij sommige wel om op te stoken.
Dat vind ik bijvoorbeeld ook met symptoom als ‘kan geen vrienden onderhouden, alleen korte en steeds wisselend of heeft geen vrienden, hier moeten we mee oppassen. Ik als introvert heb ook verkeerde vrienden getroffen maar hoef ook geen grote groep vrienden, 1 of 2 is wel voldoende. Daarnaast zijn er ook genoeg narcisten die juist een hele vriendengroep hebben. en juist mijn narcisten in het leven, zowel vader heeft vaste vriendengroep (die trouwens vanuit hem gezegd ook vreemd zijn gegaan op wandeltour waar ze samen aan doen) zowel die hulpverleenster heeft een groep (wel vroeger pesters geweest als tieners(heeft ze zelf gezegd om medelijden te wekken/en in mijn ogen deed ze nog steeds die pestsneren, zou zomaar groep-narcisme kunnen zijn)
Dank je wel voor dit artikel, weer een herkenning waarmee ik weer een stukje van de mijn moeders NPS-puzzel in mijn hoofd compleet maak door er bewust van te worden. Ook al zal deze puzzel nooit compleet worden. De voorbeelden komen me goed bekend voor en hiermee geef ik het als het ware een plaatsje.
Mijn moeder zorgt ‘zo goed’ en staat altijd klaar voor andere mensen. Vooral met aardigheidjes geven. In de vriendenkring van mijn ouders is hier vooral irritatie over. Zo ook wanneer er, met name voor de coronatijd, mensen over op bezoek kwamen. Mijn moeder zorgt dan voor de gasten of haar leven er vanaf hangt: “Wacht even, dan ga ik even een speciaal schoon schoteltje te halen zoals jij je theezakje er op kan leggen” (dit tijdens het natafelen van een dinner terwijl de tafel een “puinhoop” is van de lange genuttige maaltijd) lol
En juist in dat zorgen staat zij in de belangstelling. Mensen die mijn moeder nog niet zo doorgrond hebben zien dit als zorgzaam, liefdelijk en heel sociaal (“Goh, wat heb jij toch een aardige zorgzame moeder die altijd zo vriendelijk is”)
Enkele vrienden hebben m’n moeder door en gelukkig werd dit al enkele keren kenbaar gemaakt naar mij en m’n broers en zus. Dit natuurlijk achter de rug om van mijn moeder en met de tegenwoordige technologie gaat dat heel makkelijk.
Ik wil het woord “genezend” niet echt noemen, maar zo voelt het soms om bevestiging te krijgen vanuit buiten de familie.
Zo ontmoette ik laatst een vrouw “Ik begin moe te worden van je moeder. Bij elke activiteit geeft ze een aardigheidje”. Sarcastisch reageerde ik van “Ik ben heel m’n leven al moe van haar.” Die grap en lach met daarbij de blik in haar ogen deden me goed. Ook mijn zus, die af en toe met gestrekt been er ingaat, haalde de volgende dag dit aan met de opmerking als “Bij jou moet altijd ‘voor wat hoort wat’!”
Ik volg je al een tijdje en dit is de eerste keer dat ik even wil reageren. Om je hierbij te bedanken en misschien dat bovenstaande voorbeelden iets van herkenning zijn bij anders NPS-slachteroffers.
Ga zo door, je bent heel goed bezig, dank je wel!
Graag gedaan. Bedankt voor je reactie!
Hi Herman,
Je zegt dat iedereen wel narcistische trekjes heeft. Mij is verweten dat ik een narcist ben. Bij het lezen op internet en blog schrok ik. Ik herken best we sommige dingen, maar mijn schrik was eerder dat ik dacht verhip, zij is nog eerder een narcist dan ik. Ze wordt vaak boos en maakt drama over de meest onbenullige dingen en verpest een leuke sfeer. Maximaal gaat een week leuk en dan boom. Dit gaat nu al 9 jaar zo, niet dat ze erg narcistisch is zoals ik lees, maar toch. Als ik bijvb even met een vriend in de garage was voor een sigaret en biertje, ff met mn beste maatje, kwam zij aangestormd en verwijt mij dat ik haar alleen laat en dat terwijl zij in gesprek was met de vrouw van mn maatje. Ik vraag mij wel af in hoeverre is na te gaan of ze een narcist is , heb de kenmerken gelezen maar die zijn best extreem en duidelijk.
Vooral bij verborgen narcisten is het vaak moeilijk ze te herkennen. We spreken in de meest extreme gevallen van een narcistische persoonlijkheidsstoornis. In dit artikel zet ik op een rij wat de criteria daarvoor zijn: https://www.narcistontmaskerd.nl/wat-is-een-narcist/
Hier ook nog een artikel over vrouwelijke narcisten: https://www.narcistontmaskerd.nl/vrouwelijke-narcist/
Bij secundaire victimisatie, dan kun je later weer slachtoffer worden van het zelfde type dader die inspeelt op onzekerheden zwakheden kwetsbaarheden om vervolgens misbruik ervan te maken. Het ophemelen hiervan geeft een goed gevoel en eenmaal binnen dan kan de andere kant zich openbaren namelijk de devaluatiefase. Bij waar men je eerst ophemelde gaan ze je nu in eens op neerhalen. Je wilt weer terug naar hoe het eerst was en doet hier je best voor om zo iemand weer zo te krijgen naar hoe het eerst was, Als laatste fase gaan ze je weg werpen en inruilen voor een ander en het gevoel is alsof je een wegwerp artikel bent die is in te ruiken en dat je persoonlijk niets voorstelt. kan er dan ook weerbaarheidstrainingen er voor zorgen dat men weerbaarder wordt en aan zelfverdediging. Non verbale communicatie. Ieder heeft z”n verhaal maar je moet het kwijt en niet opkroppen. Als je als kind al zo bent behandeld weet je niet beter dan dat je denkt dat het zo hoort en dan kun je zo iemand onbewust aantrekken ,et dit soort zelfde trekken. Ze zeggen dat bepaalde overtuigingen zijn geinternaliseerd waar je je niet bewust van bent en kunt de interne veiligheid niet goed bij je zelf zoeken. Uiteindelijk ben je je eigen boei. Zorgen dat men niets heeft om op aan te haken en zwakheden kennen en kwetsbaarheden afschermen afschermen. Als je kwaad bent hebben ze je nog in hun macht en daar voelt men zich ook nog goed en machtig bij ook al is het slecht. Als je wraak neemt en dit wil vereffenen nadat wat men misdaan heeft dan gaan zij naar de politie en die komt dan en luistert niet naar jouw verhaal maar maar komt voor die aangifte. Ze komen dan aan huis met de politie wagen voor de deur met twee agenten er in en die bellen dan aan. Je voelt je dan een bad ass terwijl je rechtvaardiging zocht nadat wat je is aangedaan. Je wil genoegdoening vergelding voor het leed en de schade die aangedaan is die zij veroorzaakt hebben en wilt erkenning en begrip.met affectieve empathie. Ze laten je berooid en gedesillusioneerd achter. van welstand in armoede gekomen aan de bedelstsf huisraad en bezittingen die je dierbaar waren. men maakt een rouwproces door na oplichting en zit van welstand in de schuldsanering en dan zeggen ze had je je hersens maar moeten gebruiken .Er komt hun niets van over. Hoe is het mogelijk dat mensen dit telkens kunnen doen. Het zijn mensen die in eigen leugens geloven pseudologica fantastica Het zijn ziekelijke gewoonte leugenaars. Vaak hebben ze meer slachtoffers gemaakt en gaan maar door. Waarschijnlijk zullen hun eigen demonen zich tegen hun keren. Ik denk was ik er maar nooit naar toe gegaan dan had ik alles nog gehad.
Ze zeggen dat er nauwelijks een behandelaanbod is voor iemand met narcisme en psychopathie volgens het G.G.Z.. Zij hebben geen problemen. Alles gaat goed. Het bezorgt een deuk voor hun imago en de indruk van buitenwereld. Het zijn de lastigste clienten om te hebben volgens een psychiater. Heb een boek gelezen dat er wel behandelopties bestaan zoals multi systeem therapie en schematherapie en cognitieve gedragstherapie angermanagement soms medicatie maar niet altijd. Mentaliserende vaardigheden mbt. Wil men wel naar zich zelf kijken? Dit is verdraaid moeilijk. .
Psychopathie is sowieso niet te behandelen want dat is aangeboren. En je kunt iemands hersenen niet veranderen. Voor narcisten bestaat er wel een behandeling. Maar zoals je al zegt, ze laten zich niet behandelen.
Hallo Herman,
Wat verhelderend, jouw stuk. Ook angstaanjagend want ik zie hierdoor steeds meer dat ik met een NPS te maken heb in mijn relatie, mijn partner. Ik dacht ook lang dat het aan mij lag en vroeg mij steeds af waarom iemand kan ontvlammen in irrationele woede bij gewone vragen of bij een eigen mening. Ik ben op het punt beland maar helemaal niets meer te zeggen of vragen, omdat alles wordt gebruikt om mij neer te halen. Hetzelfde geldt voor de kinderen. En dan wordt het omgedraaid dat ik hem stress geef of niet laat uitpraten of wat voor slecht ander argument dan ook.
Volgens mij is de enige oplossing weggaan, een narcist verandert niet, nooit. En dan begint denk ik het proces voor mij om mezelf weer terug te vinden, want daar is weinig van over. De spontane vrouw die graag grapjes maakt, zelfspot heeft en blij is met de kleinste leuke dingen is verandert in iemand die bij elke vraag of emotionele uiting eerst nadenkt of hij er niet boos om zal worden.
En klopt het ook dat een narcist niet snel goede grappen maakt en nooit zelfspot heeft? Ik denk dat ik hem in die 14 jaar nooit oprecht heerlijk heb zien lachen…wat zonde toch om zo door het leven te moeten gaan
Hallo Helena,
Een narcist verlaten is inderdaad de enige oplossing. Ze erkennen niet dat er met hun iets mis is en zullen daardoor ook nooit veranderen.
Een narcist heeft weinig tot geen gevoel voor humor. Vooral open narcisten kunnen wel doen alsof, maar hun grappen zijn vrijwel nooit origineel en van anderen gejat. Het enige waar een narcist plezier om heeft is het leed van anderen, helemaal wanneer ze dat zelf hebben veroorzaakt.
Inderdaad, heel naar om zo door het leven te gaan. Maar zolang ze dat zelf niet erkennen kan niemand iets voor ze doen.
Verborgen narcisten kunnen ook doen alsof ze humor hebben hoor in mijn ervaring met de vrouwelijke narciste heel vaak, alleen vaak neerbuigend en neerhalend of ze halen jouw humor neer door iets (snel) beledigends/neerhalend weer terug te kaatsen. Beiden trouwens in mijn geval, mijn vader alleen wat minder maar doet soms ook een poging tot onzekere humor en neerbuigend (wel projectie-achtig) Conclusie: je kunt dus eigenlijk geen humor hebben, alleen hun humor telt, hoe schadelijk het ook is ‘het was maar een grapje’ of vat het niet zo persoonlijk op (uit ervaring toen ze spotte met mijn tremor)
Hoi Herman.
Ik lees je artikelen geregeld, maar hoe meer ik lees, des te meer vraag ik me af of ik niet de narcist in mijn relatie ben??
Ik zie zoveel overeenkomsten dat het beangstigend word. Bv het stukje over het vieren van een verjaardag. Ik vind .dat hartstikke leuk om veel moeite te doen voor de verjaardag van mijn dochter. Altijd een thema en probeer het mijn gasten zo aangenaam mogelijk te maken. Natuurlijk vind ik het fijn als dat gewaardeerd word. Maar doe ik dat dan omdat ik zit dan de aandacht naar mij gaat?
Ik heb vijf jaar een relatie gehad met iemand waarvan door psychologen werd afneemt dat hij wel wat narcistische trekken had, hij draait steeds alles om, heeft mijn vertrouwen kapot gemaakt en word steeds boos als ik hem ergens op wijs. Meteen worden de rollen ongedraaid en ben ik de slechterik in het verhaal. Krijg ik boze berichtjes dat ik het niet kan verdragen als ik kritiek krijg. Enz. Hij legt opzettelijk spullen weg en laat mij zoeken als een gek, verklaard mij ook regelmatig voor gek. En dan ineens duikt iets op op een plek waar ik al tien keer gekeken heb. Hij is extreem jaloers, maar meet zelf met twee maten. Maar uiteindelijk ben ik het die iets fout doet want als ik een spiegel voor hou ben ik degene die fout bezig is, want ik doe het toch ook. Kan zoveel voorbeelden noemen maar ondertussen twijfel ik sterk of ik niet de narcist ben in dit hele verhaal….
Kan ook bijna nergens meer terecht want mijn vrienden worden zo gemanipuleerd dat ik iedereen kwijt raak. Want ik hou geen rekening met zijn gevoelens. Terwijl hij degene is die mijn vertrouwen meerdere keren kapot heeft gemaakt door liegen en bedriegen.
Mvg, miranda
Hoi Miranda,
Veel slachtoffers van narcistisch misbruik twijfelen of ze misschien zelf de narcist zijn. Echter, een echte narcist doet dat niet. Zij missen dat stukje zelfreflectie en herkennen alleen dingen bij anderen. Dat je in de vele beschrijvingen van narcistisch gedrag dingen bij jezelf herkent is niet z o vreemd. Iedereen heeft wel een paar narcistische trekken. Alleen wanneer het ziekelijk is spreken we van een narcistische persoonlijkheidsstoornis en noemen we diegene een narcist.
Heel veel sterkte toegewenst!
Mvg. Herman