Sommige narcisten deinzen nergens voor terug wanneer ze hun zin niet krijgen. Soms gaan ze zover dat ze computervredebreuk plegen om wraak te nemen wanneer hun slachtoffer de relatie heeft verbroken.
Computervredebreuk door narcistische ex
In mijn vorige blogs schreef ik over de relatie tussen de narcistische Joep en de snel gevleide Mary. Ze hadden een aan-uit-relatie gedurende zeven jaar. Mary maakte het uit en toen ontpopte de narcistische Joep zich als een stalker.
Ze ontving een stroom mailtjes en sms’jes, afwisselend lief en dan weer vreselijk beledigend. Het ging eindeloos door, week in week uit kreeg ze de ergste beledigingen naar haar hoofd; twintig, dertig keer per dag. En bedreigingen, zoals: “ik stuur naaktfoto’s naar je opdrachtgevers”.
Privégegevens
Over sommige dingen die hij schreef, was ze erg verbaasd. Hij bleek veel van haar privéleven te weten, wat hij niet kon weten. Zo had hij ontdekt wanneer en waar ze haar verjaardagsfeestje vierde en verpestte die dag door telkens te sms’en: “Ik kom er zo aan hoor!”.
In diezelfde periode raakten er regelmatig mailtjes kwijt die aan haar werden gestuurd, vooral die van mannen (naar later bleek). Ze had haar provider er al over gebeld, maar die had geen verklaring. Langzaam bekroop haar het gevoel dat Joep al tijden haar webmail las. Zou hij dat echt doen? De man die ze zoveel jaren zo vertrouwd had?
Ja dus. Joep verraadde zich met kleine dingen. Ze zette een val op met een vriendin. Ze begon een mailgesprek, waarin ze allerlei dingen over Joep vertelde die niet helemaal waar waren. Het duurde even, maar toen hapte hij. Hij snuffelde blijkbaar al maanden in haar privéleven en gooide mails weg die hem niet aanstonden.
Ze nodigde hem nog een keer uit bij haar thuis om erover te praten, maar hij ontkende glashard en het liep uit op een afschuwelijke ruzie. Toen hij weg was, ontdekte ze dat de diamanten ring, die ze van hem had gekregen toen ze zogenaamd zouden gaan trouwen (zie blog 2: De werkwijze van een stalker), weg was. Ze sms-te hem nog hierover, maar natuurlijk ontkende hij: “je moet maar goed zoeken”.
Computervredebreuk
Dat was de druppel. In een opwelling ging ze naar de politie. Die lazen haar telefoon uit en namen de geprinte mails in ontvangst. De agenten gebruikten woorden als computervredebreuk en stalking en adviseerden haar om officieel aangifte te doen.
Totaal van slag kwam ze thuis: computervredebreuk en stalking… De man van wie ze zoveel had gehouden aangeven? Dat wilde ze helemaal niet. Dit moest toch anders kunnen? Ze mailde Joep nog een keer: “Als je mij mijn ring teruggeeft en ophoudt met lastigvallen, zie ik af van aangifte”. Hij antwoordde: “Veel geschreeuw en weinig wol, huppelkut.” Toen barstte er iets bij Mary en ze dacht: ‘je kunt het krijgen zoals je het hebben wilt.’
Aangifte wegens computervredebreuk en diefstal
De dag na haar officiële aangifte nam Joep wraak door nog meer computervredebreuk. Hij maakte een hotmailadres aan onder haar naam en stuurde een goede vriend van haar per mail een lange brief van vier kantjes. Hij had genoeg in haar mail rondgeneusd om veel over die vriend te weten. Het was een grove mail waar de honden geen brood van lusten.
Hij schreef uit naam van Mary de meeste idiote dingen en bood haar uit haar naam aan voor geld: “Mijn voorstel is dat ik elk weekend bij jou blijf, dat we vaak op niveau op vakantie gaan en dat ik per week € 1000 ‘kleedgeld’ van je krijg”.
Die vriend nam gelukkig nog de moeite om contact met haar te zoeken. Het duurde even voor hij geloofde dat zij de mail niet gestuurd had en slachtoffer was van computervredebreuk. Hij had geantwoord op de mail en herinnerde zich dat hij een keus moest maken tussen twee mailadressen. Dat was hem opgevallen. Natuurlijk had Mary het antwoord niet gekregen.
Het was des te pijnlijker, omdat deze vriend verliefd was op Mary en Mary hem eerder duidelijk had gemaakt dat ze wel vriendschap voelde, maar dat de liefde niet wederzijds was. Natuurlijk had Joep daar veel van meegekregen door de inbraak in haar mailbox.
Levenslang
Ze werd bang. Wat was Joep voor een gek? Waar had ze dit aan verdiend, die wraakzucht? Wat zou hij nog meer gaan doen? Zou hij al haar vrienden en werkrelaties mailtjes gaan sturen uit haar naam? De woorden van de politie gonsden in haar hoofd: computervredebreuk en stalking, maar ze herinnerde zich ook dat de rechercheur die haar zaak behartigde haar gewaarschuwd had: “U heeft waarschijnlijk levenslang. Dit soort mensen zijn slecht te stoppen.”
Ze sliep er niet van, ze voelde zich besmeurd, gekwetst en bedreigd.
En het ging nog verder. Hij werd lid van de on-line wandelclub waar zij al jaren lid van was. Voor deze wandelclub meld je je on-line aan voor wandelingen. Ook tot die site had hij blijkbaar toegang. Hij schreef haar stiekem uit bij wandeltochten en nam haar plaats in en hij plaatste laster op hun site, door een link naar een webpagina met allerlei vreselijke dingen.
Aantrekkelijk voor narcisten
Mary was er zo door van slag dat ze slachtofferhulp vroeg. Ze moest met iemand praten. Hoe was het mogelijk dat ze zich zo had vergist in Joep? Was er soms ook wat mis met haar?
Ze had lang voortekenen over het hoofd gezien. Het ophemelen, het dan weer denigrerende opmerkingen maken. Zijn pogingen om haar afhankelijk te maken. Zo had hij altijd al haar vrienden en haar werk afgekraakt, alles om haar maar te isoleren.
Het had altijd al met macht te maken gehad. En ze had het nooit gezien, ongelofelijk! Ze realiseerde zich dat ze zelf typisch een vrouw was die aantrekkelijk is voor een narcist. Ze is erg gevoelig voor aandacht, complimentjes en ze is goed van vertrouwen, zorgzaam en bovenal altijd bereid om zichzelf weg te cijferen. Ze ging leren beter naar zichzelf te luisteren en ze ging zichzelf opnieuw uitvinden.
Lees ook het artikel: Narcisten aantrekken – Ben jij een magneet voor narcisten?
Vrijgesproken
De zaak in verband met de computervredebreuk tegen Joep ging langzaam. Ze had in februari aangifte gedaan. Het duurde tot november voor ze een oproep kreeg van de recherche! Joep kreeg een werkstraf aangeboden van zestig uur, maar hij liet het liever op een echte zaak aankomen.
Pas anderhalf jaar na de aangifte, moest hij voorkomen. Door slordig omgaan met aangiftes en bewijsstukken van de politie is hij toen vrijgesproken van computervredebreuk. Wel werd hij veroordeeld voor diefstal van haar ring, maar daarvoor is hij in hoger beroep gegaan, pas veel later zou die zaak behandeld worden en ook daarvan werd hij vrijgesproken met als argument: “Zij heeft de ring gekregen op voorwaarde dat de relatie goed blijft.” Kortom, ook de rechter ging mee in chantage.
Computervredebreuk gaat door
Ondertussen bleef Joep haar nog steeds sarren. Hij schreef een hele website vol laster over haar met alle informatie die hij uit haar mails en uit de rechtszaak had verkregen. Het bleek dat Mary sterker was geworden.
Mede door Slachtofferhulp heeft ze geleerd haar schouders erover op te halen en vooral niet te willen begrijpen wat de drijfveren zijn van Joep. Niet willen begrijpen waarom iemand je zo dwars wil zitten. Ze is blij dat ze wat haar eigen gevoel betreft los is gekomen van Joep. Ja en die computervredebreuk. Die gaat door.
Ze heeft zich overigens niet laten overhalen door de politie om helemaal off-line te gaan met haar website en Facebook. Zij is niet het probleem, hij is dat. Waarom zou zij zich moeten verstoppen? Ze treedt hem liever met opgeheven hoofd tegemoet, uiteraard wel beter beschermd tegen computervredebreuk.
Komt dit verhaal je bekend voor? Heb je zelf ook zoiets meegemaakt. Laat het ons weten, want we kunnen veel van elkaar leren.
Ja dit komt zeer herkenbaar voor .ik heb n verborgen narcist van n ex .bezig met criminaliteit, hacken drones ed
En nu al 2 jaar
Politie fout niks !
Weigerde telefoon uit te lezen en aangifte op te nemen .Ben nu eindelijk van alle indraaien af due ik op m’n dak kreeg door anonieme meldingen .maar t hacken en stalken vis drones gaat gewoon door .
Daar komt geen eind aan
Doodeng was dat. Ik had mijn oude computer aan mijn(kwaadaardig narcistische) vader uitgeleend. Dat zou ik nu niet meer doen, maar in die tijd vond ik nog dat wat er ook was gebeurd, je goed moest zijn voor je ouders.
Zo kon pa wat oefenen in computergebruik. Helaas had ik ook een stalker. Mijn oud-buurman. Toen de stalker eindelijk doorkreeg dat ik hem echt niet moest, drong zich op bij mijn vader. In mijn vaders huis. Zat bij hem om de koffie. Hij stal dingen van mijn vader die ik dan op rommelmarkten tegenkwam. Spulletjes van mijn moeder!
De stalker werd ‘goede vriendjes’ met pa en gebruikte ook mijn oude computer bij pa. Toen ik tegen mijn vader zei dat dat niet zo fijn was, omdat die stalker een berucht persoon was kon dat mijn vader niet zoveel schelen. Omdat hij zelf geen last van die man had.
Toen mijn vader in het ziekenhuis lag met blaaskanker heb ik mijn computer weggehaald uit zijn huis. Omdat die stalker helemaal niet deugde heb ik alles vernietigd. Je weet maar nooit wat hij op mijn computer had gezet. Hij had namelijk wel eens van die rare gezegdes waarvan je nekharen overeind gingen staan.
Toen die stalker een paar jaar geleden dood ging, zat mijn vader droevig te zijn aan het sterfbed. Een leuk showtje voor buitenwereld was dat. Want toen mijn moeder en zusje allebei te vroeg doodgingen was hij een beest voor hen, tot aan hun dood heeft hij hen mishandeld. Van mijn moeder vertelde hij me zelf hoe haar laatste uren waren geweest. En bij mijn zusje zag ik wat hij deed. “Ze geloven je toch niet” zei hij vaak. En dat is ook zo. Je wordt door anderen als fantast bestempeld omdat al die lieve goede mensen zich niet voor kunnen stellen hoe erg een kwaadaardige narcist is.
Het leven na de narcist is bijzonder eenzaam. Eigenlijk sterf je al tijdens je leven. Juist ook omdat de mensen hem blijven beschermen. Je krijgt geen erkenning, je wordt ook door hen ontkend.
De narcist kon zijn ongestoorde gang gaan omdat zij achter hem stonden en staan. Eigenlijk zijn het mede-moordenaars.