|

Zijn internettrollen narcisten?

Kennis is Macht

Eén reactie

  1. Ondanks dat we jarenlang hebben geleden onder het bewind van een verborgen narcist ben ik zelf wel eens aan het trollen geslagen. Dat was in de tijd na het overlijden van mijn man. Hij had terminale kanker en heeft van de korte tijd die hij van de dokters had gekregen toch nog 4,5 jaar weten te maken. Met het mes in de bek zeg maar.
    Toen hij dood ging was ik helemaal aan het eind van mijn latijn.
    Al een dag na zijn dood stalen zijn motor’vrienden’ de motoronderdelen om de kist van mijn man vandaan. Ze maakten mijn man belachelijk, zeiden dat hij niet spoorde. Die vuige grijns erbij… het besmuikt lachen… Zo verschrikkelijk was dat. Dan moest ik hen uitleggen dat dat door alle chemo’s kwam. Dat het zijn hersens had aangetast. Dat hij op het einde niet meer helemaal was wie hij altijd was geweest.
    Die motormannen werden beschermd door hun kennissen en vriendjes op ons eiland. Door mijn buren ook. Iedereen kent hier iedereen. Op een eiland heerst een ons kent ons en ouwe jongens krentenbrood-cultuur. Dus mensen beschermen hun ‘soortgenoten’ vanwege de onderlinge belangen. Dat is het enige nadeel van wonen op een eiland. Mij werd gemaand mijn mond te houden over wat zij uitspookten in ons huis en mijn overbuurman liet me zelfs mijn excuses aanbieden aan een van de dieven. De man had zich beledigd gevoeld omdat ik tegen begon te sputteren omdat hij allerlei plannen met de motorspullen van mijn man had. Ik was net weduwe! Gun zo iemand wat tijd in plaats van meteen beginnen te plunderen.
    Een enorme mensenhaat kreeg ik ervan. Ook omdat iedereen alles goedpraatte en toen ben ik op facebook gaan trollen. Gewoon onder mijn eigen naam hoor. Heel kwetsende dingen geschreven. Ook tegen mensen die ik helemaal niet kende. Echt slecht. Heb er ook spijt van. Maar ja, gedane zaken nemen geen keer dus daar moet ik mee zien te leven.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *