Je grenzen aangeven en bewaken

Kennis is Macht

7 reacties

  1. Ik denk dat het flauwekul is dat je eigen grenzen niet kan aangeven, je geeft je grens aan en jou nee word een discussie punt voor de narcist, kan uren door gaan om zijn zin te krijgen. Het liefst begint hij erover als anderen erbij zijn, hoe belachelijk jij bent.
    Je moet van hem indammen in ik wil, ik wil niet.
    Hij maakt je leven onmogelijk als je iets wilt wat hij niet wil en visa versa .
    Je kunt beter je mond houden wil je nog iets aan je dag hebben.
    Het is zijn sport om je onderuit te halen en jij verliest het gegarandeerd.
    Hij heeft zijn levenlang dit beoefend.
    Jouw ja is zijn nee, alles draait hij om. Wil jij een nieuwe fiets word het wat anders liefst wat jij niet wilt.
    Je kunt beter hem laten denken dat het zijn idee is., dat hij dat een maand eerder heeft gezegd. Maar dat jij daar niet mee eens was maar nu toch een goed plan vind. De narc heeft een slecht geheugen.
    Of b.v. je wilt spullen weg doen, krijg je gezeur, waarom moet dat weg we kunnen dat bewaren kleding kerstspullen etc.
    Je gooit het weg zonder zijn wetenschap en als hij het mis. Zeg je maar dat wilde zelf weg hebben, ben je dat vergeten.
    Gaslighting oke maar het helpt wel

    i

  2. Ik heb ook iemand in mijn omgeving die een narcist is, genetisch?.. oma is zeker weten een narcist,
    Als ik het allemaal zo lees is dochterlief er ook een waar je terug voor moet deinzen, maar kleinkind is er een in wording, een in de overtreffende trap.
    Hoe ga je met zo’n jong kind hier mee om. Rent meteen naar haar mams en k.kind is heilig dus …..

    Moeder treedt niet op, de gedupeerden moeten het zelf maar oplossen volgens haar.
    Brutaal,geen respekt hebben, ook niet voor ouderen, liegen en manipuleren. Nee hoor, kind doet zo iets niet.

    Veel mensen hebben al een hekel aan dit kind, jammer zo jong nog.

    Schijtziek wordt je van dit soort enge mensen in je directe omgeving

    Denken dat ze heel wat zijn, maar aan het einde vd rit staan ze alleen.

  3. wij hebben een narcistische dochter, haar vader is narcist en ze en mijn vriendin zijn daar de eerste 3 jaren opgegroeid tussen verbaal en fysiek geweld. ik vind het lastig om om met haar reacties om te gaan. soms gaat ze in 1 keer van 0 naar 10 qua reactie, ze intimideert. Jij bepaald niet voor mijn moeder!! ik bescherm mijn vriendin hierin omdat zij er vaak in mee gaat. ze gaat vaak in de slachtofferrol zitten en is ook nog eens erg onzeker. heeft iemand tips voor mij hoe hiermee om te gaan?

    1. Het is ook de moeder die dit hoort te zeggen.
      De dochter heeft ergens gelijk. Toch woont ze onder jouw dak en heb jij hier ook je grens in.
      Jullie kunnen beter een aanpak samen bespreken.
      En als de dochter hier niet mee eens is kan je de grens bewaken door dat jij het met haar moeder eens bent. Zo dat jullie samen een buffer vormen.
      Triggers van haar opschrijven zodat je een patroon ontdekt. Succes

  4. Het aangeven van grenzen wordt nooit door een narcist gerespecteerd, al ga je op je kop staan. Dat is ook waarom ik wegloop van die mensen. Mensen zeiden wel eens tegen mij: Je moet je grenzen aangeven! Maar ik weet bij wie ik mijn grenzen kan aangeven en bij wie dat alleen maar een trigger zal zijn om nog meer te gaan frustreren. Dus ook daar trap ik niet meer in. Ja, loop maar weer weg! Inderdaad, ik loop weg en denk dan: Een wijze vrouw kiest haar eigen gebieden om voor te strijden en laat zich niet zomaar in eentje meeslepen. En zeker niet eentje doe oeverloos zinloos is.

    1. Ik vind het zo moeilijk. Waar ligt de grens tussen slachtoffer en dader? Bijvoorbeeld: ik zie mijn buurvrouw als een verborgen narcist, aan haar streken te zien. Als dochter van een kwaadaardige psychopathische narcist, die ons elke dag gaslightte en ook onze beesten doodsloeg, voel ik mij ook getreiterd door haar, al jarenlang. Ik ken haar tactieken van mijn vader. Nu wil ik afstand van haar nemen, wat ik al een paar keer heb geprobeerd. Omdat ik me steeds weer laat teruglokken door haar, wil ik nu helemaal afstand nemen van haar. Maar is dat juist niet narcistisch gedrag van mij dan? Dat ik iemand zomaar laat stikken? Zulke dingen vind ik ingewikkeld. Wanneer ben je slachtoffer en wanneer ben je dader.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *